R.H.Sin – deze mijnheer schrijft volgens Goodreads dus poëziebestsellers. Ik verbaas me in toenemende mate over wat de ontleesde mensen zoal poëzie denken te vinden. Aan de commentaren te lezen trappen de meeste vrouwen er gelukkig niet in, en het moeten dus wel mannen zijn die dit geweldig vinden, maar waarom? Omdat het een soort mannentherapie in begrijpelijke woordjes is?

Lees de stoere mannenpraatjespoëzie van Mijnheer Sin, bestselldichter:

https://www.goodreads.com/author/quotes/15080768.R_H_Sin

Dat is de ene kant van het spectrum van de moderne waanzin. We browsen even naar Berlijn, waar een ander fenomeen te bewonderen is:

https://nos.nl/artikel/2213582-gedicht-op-muur-berlijnse-school-moet-weg-te-seksistisch.html

Ja, laten we alles censureren, daar wordt de wereld beter van. Je vraagt je toch af hoe deze mensen in hemelsnaam ‘seksisme’ definiëren. En waarom niemand tegengas geeft, want noch bloemen noch lanen zijn objecten. Door een bloem een ‘object’ te noemen maken deze activisten zich zelf schuldig aan een ernstige vorm van soortelijk racisme. Het is eigenlijk vooral dit gebrek aan intellectueel tegengas dat me het meest stoort. Dat er wat tieners starre ideaaltjes hebben, och, maar dat niemand schijnbaar in staat is ze van repliek te dienen, dat is echt ernstig. Een bloem leeft. Een laan ook. Dat objecten noemen is buitengemeen stompzinnig.

**

Aan de ene kant een man die constant staat oreren over wat vrouwen precies zijn, en dat vinden mannen dan schijnbaar heel poëtisch, aan de andere kant schreeuwende activisten die feitelijk beweren dat een eenvoudig gedicht over een geanimeerde wereld een goed voorbeeld van ‘seksisme’ is en censuur nodig maakt.

**

Maar we hoeven niet echt de grens over om meer politiek ontlezen propaganda te consumeren. In de Volkskrant, u weet wel die afdeling van Bol.com waar men experimenteert met algoritmevrij productplacement – enfin, daar lezen we gister dat Celine ‘creatieve romans’ schrijft en, zoals Bartus opmerkte, Ongevaarlijke literator’ staat er ook nog. Alsof dat een eretitel is die we Celine al dan niet moeten afpakken.(De rest mag ik niet lezen van de Volkskrant.)

Revisionisme algoritme lult tegen zichzelf over Celine

**

Mark Boog plaatst ondertussen op facebook de nieuwe definitie van poëzie, die de AI overlords van Bol voor ons wisten verzinnen:

Poëzie is een genre binnen de literatuur waarbij de tekst in de vorm van een gedicht wordt geschreven. Dit genre bestaat al sinds de Middeleeuwen. Er zijn veel verschillende soorten poëzie: gedichtenbundels, rijmboeken, losse gedichten, ingewikkelde teksten en korte, grappige gedichtjes.

Ik poog het al een jaar of 30 naarstig voor elkaar te krijgen, teksten in de vorm van een gedicht schrijven, zodat ze automagisch een eigen genre gaan vormen. Moeilijk, heel moeilijk.

**

Enfin waarde lezer, u begrijpt het wel, we leven in spannende tijden. En dan had ik het nog niet eens over de OntleesVSB of de Grote Ontleestheoreticus Johan Sonnenschijn, voor wie Menno Wigman de grote boeman is wiens gedichten totaal niet politiek zijn, want gedichten over verschoppelingen schrijven dat telt niet, en je laten opsluiten in een geestelijke inrichting is apolitiek en niet experimenteel genoeg. Toi toi toi, mijnheer Sonnenschijn, grote experimentele vergadertijger dat je er bent.

**

Laten we liever eens wat echte literatuur lezen, zoals dit gesprek tussen Shane, Nick en Mark:

SM: I do. Like ‘The Turkish Song Of The Damned’ was a Kraut trying to tell me something and I misheard him. He said ‘Have you heard ‘The Turkish Song’ by The Damned’. Then I woke up.

When Mark Met Nick & Shane: Three Horsemen Of The Apocalypse 

U groet uit een druilerige Januari,

Martinus Benders