Month: February 2018

Als Heinkels – recensie door Piet Gerbrandy

Martijn Benders, Nachtefteling, Van Gennep 86 blz. ALS HEINKELS Dat sprookjes, mythen, tovenarij en magie iets met elkaar te maken hebben is duidelijk. Ze vertegenwoordigen de nachtzijde van het bestaan, beloven toegang tot de onbegrepen lagen van de existentie en voeden de illusie dat het mogelijk is de werkelijkheid, kosmische verschijnselen incluis, te manipuleren. Maar wat gevaarlijk is wordt vaak geneutraliseerd, of liever: gekanaliseerd, door er grappen over te maken. Niet voor niets is de Efteling, waar sprookjesfiguren tot leven komen, al decennia een van de populairste pretparken van de Benelux. Je kunt er in een veilige omgeving griezelen...

Read More

Bij de dood van Menno Wigman

Het nieuws bereikte me snel, ik moest even wachten om te verifiëren of het klopt. Mijn vriend Menno is overleden. Hij leed aan een zeldzame hartziekte, een ziekte zo zeldzaam dat er in Nederland nauwelijks een specialist voor te vinden was. Waarom dat nou precies hem moest overkomen, ik heb er vaak over nagedacht. Twee jaar geleden gaf ik hier een feest. Menno kwam ondanks zijn hartconditie toen 5 uur reizen, alleen om op mijn feestje te mogen zijn. Dat vond ik een grote eer. Hij droeg op het feest voor uit ‘het boek der dode uilen’, het gedicht van Milosz daaruit. Zelden heb ik een erudieter en fijnzinniger persoon ontmoet dan Menno, zo’n beetje de antipool van de arrogante dichter eigenlijk, altijd bedeesd, altijd voorzichtig en altijd vol van literatuur. Ik heb lang, heel lang gechat met Menno over zijn ziekte. Hij had een soort parasiet opgelopen, ik weet de technische naam van de ziekte niet meer. Rust zacht, lieve Menno. Je worsteling met het papier is eindelijk vervuld. Deventer, 05 augustus 2017 – voor Menno We zaten naast elkaar aan tafel, zeiden niets. Je was bleker dan de vorige keer, bijna doorschijnend. ‘Moeten we niet praten’ vroeg je twijfelend. ‘Het is toch prima niks te zeggen’ zei ik. We haalden zwijgend ons eten. Je at, maar er at iets mee. We wisten het, onze geheimen zijn niet...

Read More

Glaasje Dickel – beter dan Zuring.

Een gedicht van Michael Earl Craig: The Prophet I thought the robin was playing drunk but it turned out he was a hunchback with rheumatoid arthritis. He hobbled about the courtyard dragging his bad foot like a tuba. Later he would drag me behind his pickup as he drove into town for more seeds. Thinking back on this, only now can I chuckle. I pour myself another small glass of Dickel. I am reticent. I have blue eyes. I see things others don’t. Voor mij zit het geheim van het gedicht in dat kleine glaasje Dickel, in combinatie met dat boze...

Read More

Geskende boekkies:

Martinus's bookshelf: read

Julian
Elephant Bangs Train
Unincorporated Persons in the Late Honda Dynasty
Voor altijd voor het laatst
What Narcissism Means to Me
Mask and Clover: Magnetized Circles
The Avenue Bearing the Initial of Christ into the New World: Poems: 1953-1964
Citizen: An American Lyric
The Battlefield Where the Moon Says I Love You
De roep van de luiaard
Fliermans Passage
Mayakovsky's Revolver
The Cry of the Sloth
Onder de vulkaan
Моя маленькая лениниана
Moscow to the End of the Line
Moskou op sterk water
New and Selected Sorrows
Stubbing Out a Cigarette on a Nightingale
De Essentiele Martinus Benders


Martinus Benders's favorite books »

Onder de Laars: