Een gedicht van Michael Earl Craig:

The Prophet

I thought the robin was playing drunk
but it turned out he was a hunchback with rheumatoid arthritis.
He hobbled about the courtyard dragging his bad foot like a tuba.
Later he would drag me behind his pickup as he drove into town for more seeds.
Thinking back on this, only now can I chuckle.
I pour myself another small glass of Dickel.
I am reticent.
I have blue eyes.
I see things others don’t.

Voor mij zit het geheim van het gedicht in dat kleine glaasje Dickel, in combinatie met dat boze roodborstje dat in zijn pickup truck de dichter achter zich aan sleurt om meer zaad te scoren in het dichtstbijzijnde dorp.

Dan denk je, godverdomme, ik wil ook een klein glaasje Dickel!

Dus ik hen zojuist deze maar besteld, op zoek naar dat bijzondere drankje:

Het zal in elk geval beter smaken dan die vreselijke hollandsche Zuring

Maar zoals meestal gooit Google weer roet in het eten. Dickel blijkt gewoon een bestaande whiskeysoort uit Tennessee en geen mysterieus drankje:

Nog altijd beter dan Zuring!