De eerste reacties op mijn nieuwe bundel stromen binnen. Ik zal er als lezersdienst het netwerkgehalte bij vermelden.

Samuel Vriezen:

Netwerkgehalte: laag. Ik ken Samuel persoonlijk, maar onze betrekking valt meestal het best te beschrijven als ‘conflictueus’. Ik waardeer zijn intelligentie, maar vind hem ook vaak te pedant.

Martin Aart de Jong:

Netwerkgehalte: afwezig. Ik heb de man nooit ontmoet, ken zijn werk niet, enzovoort.

Marc van Oostendorp:

Netwerkgehalte: laag, ik heb Marc nooit ontmoet, hij is wel een facebook vriend van me, hij besprak vaker werken van mij.

Alexis de Roode:

Je moet eigenlijk even je handen wassen voor je de nieuwe dichtbundel ‘Baah baah Krakschaap / De p van winterslaap’ opneemt, want hij heeft een wit stoffen omslag, hardcover. Maar eigenlijk moet je ook even je gezicht wassen, en lees de bundel liefst als je net wakker bent, anders eerst even mediteren, want dit boek is taalmagie en het is een goed idee je open te stellen voor de rijkdom aan associaties, ambivalentie, beelden en taalspel die de bundel biedt. Het gaat verder op het hallucinogene, taaldronken pad van Martijn Benders’ vorige bundel “Nachtefteling”, enerzijds een nocturne, anderzijds ook vol liefde en zeelucht. Ik vind het een meesterwerk. De bundel is buitengewoon muzikaal. ‘Zo mielemielemooi, zo ooglijk. O struim O borgslocht van niksom, van nergensaan’ om in Benders’ idioom te spreken. Poolse plukkers, de Narew, de strooi, dikke padden die kachelen in de slotgracht, een sigil, de Rovertsche Leij, alles opgenomen in een kosmisch verband. Ik geloof dat er nogal veel verwijzingen naar buitenlandse dichters in voorkomen maar het is niet nodig die te herkennen om de bundel te genieten. De bundel bestaat eigenlijk uit twee lange gedichten, die aan weerszijden beginnen, elkaar in het midden ontmoeten en daar spiraalsgewijs wegzinken, of opstijgen, in een tijdloze ‘sosserkolk’. Maar elke pagina is ook een gedicht op zich. Dit is meest liefdevolle bundel van Martijn Benders tot nu toe, geloof ik. Een mateloze ode aan het leven, de liefde en de taal. Een schitterende start voor de nieuwe kleine uitgeverij ‘De kaneelfabriek’, van wie dit de eerste uitgave is. 

Zie ook op Goodreads

Netwerkgehalte: gemiddeld. Ik heb Alexis een paar keer ontmoet, beschouw hem als een vriend, hij koopt altijd mijn bundels. Ik heb hem als dichter echter nooit geprezen, dus wat dat betreft is er geen wederzijds motief.

Dan nog twee oude recensies van het boek, let wel, dit zijn recensies van een vroege versie door proeflezers en daarna heeft de bundel nog diverse revisies ondergaan:

Ton van ’t Hof over BB Krakschaap

(Netwerkgehalte: Ik ken hem persoonlijk. Ik heb hem wel eens geprezen.)

Kamiel Choi over BB Krakschaap

(Netwerkgehalte: Ik ken hem persoonlijk, maar prees zijn poëzie nooit aan.)

Voetnoot: Het heeft wellicht iets triestigs, dat vermelden van een netwerkgehalte, maar het is tegenwoordig helaas nodig, in een literaire wereld die is vergeven van de recensies geschreven door luitjes die belang bij elkaar hebben.