Sun, 8th February, 2009 - Posted by
Ik vraag mij steeds meer dingen af.
Ik vraag me af waarom Pom Wolff zo oneindig geobsedeerd is met mijn persoon dat hij zelfs drie keer dezelfde foto op zijn forumpje moet posten:
Wat moet je daar nu mee, met zo’n halfbejaarde opa in een leren jack die totaal bezeten is van het idee dat hij jou zou willen zijn? Die inmiddels meer dan 500 nieuwsberichten met ‘Benders’ in de kop heeft gepost zonder dat ik ooit 1 keer maar ergens op reageerde? Toch maar een keer reageren dan? Bij deze: Pom Wolff is het schoolvoorbeeld van waarom je niet moet schrijven nadat je flink van de Spaanse Vlieg hebt zitten snoepen. Niet doen.
Flesje leegsnuiven, okee, maar daarna niet driftig gaan zitten tiepen als een botergeile inktkever: immers, een leeg scherm is geen been waar je als een noodruftig hondje tegenop kan rijden.
Af, dus, af, vieze Pom. Heeft er iemand nog een rollator in de aanbieding?
Pom Wolff is de uitvinder van het hijgloggen. De ongekroonde kampioen van hallucinatoire roddel. Het is tevens mijn grootste fan. Dat zet een mens toch aan het denken. Wat doe ik eigenlijk verkeerd?
had je weer eens niets om over te schrijven beste benders. je pretenteert hier non fictie - tsja dan moet je je ook aan de feiten houden. en dat doe je niet. ik ben helemaal geen fan van je. en ik kan het weten. op pomgedichten figureren romanfiguren in een fictief geheel. omdat je dat lesje niet leerde op school hoef je je nog niet te begeven op het nivo van die gereformeerde nepper, die nepdichter van emmen - mulo drie niet gehaald maar overal een mening over - kort samengevat. en ja je bent een grappig personage op pom. dat prille vaderschap, die boere harsus in het van schoonheid overlopende istanboel. nee we ontwikkelen je wel op pomgedichten, wees niet bevreesd. met die vriezen is dat lastiger en met die vd heuvel helemaal. lijkenpikkers en retenlikkers zijn o so flat.