De kenmerken van een predator (5)

Wat vooraf ging: we leerden dat je de predator kunt herkennen aan het kinderachtige: hij neemt jou als lezer absoluut niet serieus, behandelt je niet als volwassene, en ook leerden we dat predators vaak doen alsof ze iedereen representeren, zo zijn ze niet enkel van Groen Links maar ook nog anarchist en christen en gematigd links, kortom ze representeren alles ter linkerzijde, en je kunt ze nergens op afrekenen.

Een van de voordelen van het kinderachtige is dat het alomtegenwoordig is en ook zo makkelijk te herkennen. Van de lachgas-kabouterliteratuur van Joost Oomen:

”klap eens in de handjes, blij blij blij…’

Waar je denkt: moet het lachgas als drug ook zijn eigen representatie hebben? Eerlijk gezegd, ik gebruikte de drug nooit, ik ben niet de juiste doelgroep, er zijn misschien hele volksstammen die dit zien, aan hun puntmutsjes kriebelen en in de handjes beginnen klappen. Ik ben dus niet de juiste doelgroep, maar het kinderachtige ligt er hier wel erg dik bovenop.

Maar wezenlijk net zo kinderachtig zijn de stukken van bijvoorbeeld de neerlandicus Marita Mathijsen, lees het stuk dat vandaag op Neerlandistiek.nl verschijnt eens met een onbevangen lens:

Je pakt een kookboek als je verwende gasten te eten krijgt, je pakt een klussenboek als je wil weten hoe je een schilderij stevig ophangt, een tuinboek als je in plaats van woekerende klimop een bloeiende clematis wilt planten, een medisch handboek als je wilt weten wat je tegen steenpuisten kunt doen en een reisboek als je naar een plek zonder internet af wilt reizen. Hoe zou het zijn als een mens ook naar boeken zou grijpen in netelige situaties die met de geest te maken hebben? 

Waarom doet deze schrijfster net alsof haar lezers debiel zijn en je ze uit moet leggen wat een kookboek en een klussenboek zijn?

Ze is, schrik niet, een hoogleraar Nederlands, ze krijgt een heel behoorlijk salaris, en vervolgens komt dit uit haar pen, en doet de maatschappij schijnbaar alsof dit ‘de norm’ is, doet iedereen alsof deze afgrijselijke betutteling erbij hoort en dit literatuur is die zich nuttig moet maken naar het meest afgrijselijke neoliberale model, terwijl er toch echt geen engerd met een rekenmachine over de schouder van Marita Matijsen meekijkt, ze doet dit compleet vrijwillig.

Is dat kwalijk? Ja natuurlijk is dat kwalijk. Ik wens niet als een lezende debiel te worden behandeld, door geen enkele dichter of schrijver en zeker ook niet door een hoogleraar Nederlands.

Wanneer ik precies deze predator-insteek bespeur weet ik genoeg: hier gaat het allang niet meer over literatuur maar over iets heel anders.

The Lowest Common Denominator Rules

Ja, dan denk je inderdaad terug aan de liedjes van mijnheer Biafra.
Neerlandistiek Get Off the Air!!!!!

Share:

More Posts

Operatie Kerstjoint

Het was een idee van mijn vader, die appte me een paar weken geleden, misschien was een joint roken een idee? Nadat de camera uitstond

Heilige Gelofte op Kerstavond

Ik vertelde Menno Wigman ooit eens dat ik een recensie over een bundel van me niet had gelezen(1), en dat kon hij niet geloven, dat

De Triomf van de Hokjesgeest

Te weinig mensen zijn zich bewust van het feit dat het systeem dat ons systeem voortbracht een ronduit fascistisch systeem was. Ik heb het nu

Zeg het met een plaatje

Zeg het met een plaatje. Jeroen Dera, Jos Joosten, Janita Monna, Carl De Strycker, de hele bekende jurybups, allemaal voldoen ze perfect aan het plaatje.