De putsch van het NRC

Dit artikel stond gister in NRC, je kunt het via een incognito venster lezen.

Wat mij vooral opvalt is dat de censuur op de uitspraken van Maartje Wortel afkomstig was van de recensent van het NRC. Dat moet ik dan zeker ‘normaal’ weten vinden(1) – bezien dat hun krantencriticus Ilja Pfeiffer in het verleden naar eigen zeggen vaak met schrijfsters het bed in dook vind ik het een raar verhaal aan het worden. Het ‘sfeertje’ is werkelijk niet te harden, zo provinciaal. Maar ja, wat moet je uberhaupt met aan de ene kant een ‘dandy’ met afgedragen lerarenjasjes van de kringloop en pipohaar en aan de andere kant een soort bezopen Vlad Zorro – wat een klucht, maar laten we niet de fout maken het NRC hier buiten schot te laten.

Wat ook opvalt is de propaganda die je voor de kiezen krijgt. Zelf lees ik vier of vijf boeken per maand, en ik durf best te beweren dat mijn concentratievermogen uitstekend is, en dat niemand op deze wereld elke dag een heel boek leest, behalve als hij niet leest maar scant.

Waarom moest die boodschap dat elke dag een heel boek wordt gelezen aan deze klucht worden gekoppeld? Wat voor functie heeft dat?

Ook die term ‘gezaghebbend criticus’ zie je steeds vaker in een soort dreinende herhaling opduiken, alsof zoiets een vaststaand feit is. Hoezo ‘gezaghebbend’? Voor wie? Nederland is het enige land ter wereld waar je ‘gezaghebbend criticus’ mag heten met alleen een voetbalboekje op naam.

Nee, dit artikel is nu juist het lichtend voorbeeld van wat er allemaal stinkt in de o zo gezellige lerarenkamer van de literatuur. Iets wat me na het geloof in Sinterklaas al wist ontvallen – deze putsch van het NRC, ik trap er niet in.

‘De gezaghebbend criticus komt langs, hij leest elke dag een kadootje’
  1. Dit behoren concurrerende kranten te zijn(3). Het idee dat de keurmeester van Duyvis VOOR de publicatie in de bedrijfsbode van Torpedo Pindas het verslag over een keurmeester van Torpedo komt ‘aanpassen’ wijst op iets dat nog veel ernstiger is dan wat klungelig gelunch van narcisten(2). Het wijst op een structureel probleem: de concurrentie is vals, de eigenaar is dezelfde, en de structuur dus wezenlijk tribaal, het is een JUNTA.
  2. Zat er een broodtrommeltje bij, die lunch?
  3. Dat men in Nederland meende dat kranten met dezelfde eigenaar toch ‘concurrerend’ konden zijn met behulp van wat flinterdunne ‘afspraakjes’ is zo lachwekkend dat ik aanneem dat de intelligente lezer zelf wel kan verzinnen waarom dat een gotspe is. Feit blijft dat de ‘hele nauwe pool’ van juryleden geen uit natuurlijke expertise voortkomend fenomeen is maar resultaat van een hele foute structuur.

Share:

More Posts

Operatie Kerstjoint

Het was een idee van mijn vader, die appte me een paar weken geleden, misschien was een joint roken een idee? Nadat de camera uitstond

Heilige Gelofte op Kerstavond

Ik vertelde Menno Wigman ooit eens dat ik een recensie over een bundel van me niet had gelezen(1), en dat kon hij niet geloven, dat

De Triomf van de Hokjesgeest

Te weinig mensen zijn zich bewust van het feit dat het systeem dat ons systeem voortbracht een ronduit fascistisch systeem was. Ik heb het nu

Zeg het met een plaatje

Zeg het met een plaatje. Jeroen Dera, Jos Joosten, Janita Monna, Carl De Strycker, de hele bekende jurybups, allemaal voldoen ze perfect aan het plaatje.