Studeer vooral geen Nederlands

Men gelooft, klaarblijkelijk, dat ik op mijn 50e nog wil opboksen tegen een zwartekousen netwerkje van leraarboomers op een site waarop alles en iedereen wordt bedolven onder een ongelofelijke lading oude, irrelevante en middelmatige literatuur. En dat, als je daar dus geen trek in hebt, en eerder de vraag stelt waarom zit hier een netwerk met 30% zwartkousen alles te verdrinken in oude rommel, alsof we daar nog de tijd voor hebben – als je die vraag stelt ben je ondankbaar, want er is schijnbaar iets gelegen aan besproken worden door mensen die alles bespreken, onderwijl de hele boel verzuipend in een stroom irrelevantie.

Nee, zo gaat een krijger niet met de wereld om, dat hedonistische, dat eindeloze, dat doen alsof je onsterfelijk bent en elke rotte druif een meesterwerk: hier zijn voor een getraind oog verwende jongetjes aan het roer, die doen alsof ze iedereen moeten bedienen, in een soort malle poging een opleiding met studenten vol te krijgen, alsof deze eindeloze stroom matigheid ook maar een kip zou weten boeien.

Natuurlijk, ik snap ook wel dat zo iemand die doet alsof hij nog in de 18e eeuw woont en net op een hark is gaan zitten als Flaton – uiteraard snap ik waarom zo’n man entertainment is, goede entertainment zelfs, zou ik neerlandistiek.nl willen lezen dan zou ik dat niet doen dankzij de eindeloze stroom matige gedichten en literatuur, maar omdat er een ritualistische flapdrol op rondhangt die uit een heel andere tijd lijkt komen. Maar precies daar komt mijn emphatische kant dan weer boven, maar dat is toch een beetje zielig dat je zo’n man alleen uit enterntainmentmotief zo’n podiumpje laat bestieren? Moet ik hier tegen deze krukkige gehandicapte van alles uit de kast gaan trekken? Nee! En kijk eens hoe tevreden hij en schaduwpausje jos joosten elkaar over het religieuze buikje wrijven. Nee, enige polemiek zou hier volstrekt misplaatst zijn, en is gelukkig door een verstandige Marc van Oostendorp nu ook middels moderatie onklaar gemaakt, want je moet de zwakkeren van geest in bescherming nemen.

Het is alleen wel jammer dat daarachter niets schuilt dan entertainment en reclame voor een opleiding – het zal mij benieuwen wanneer de effectiviteit van deze reclamecampagne een evaluatie weet verdienen. Het antwoord op de vraag ‘Waarom is het literatuuronderwijs zo nationalistisch en bestaat zowel literatuur als literatuuronderwijs voor een disproportioneel deel uit religieuzen en conservatieven’ is vrij eenvoudig te beantwoorden.

Inclusivisme gaat er van zijn levensdagen geen verandering in weten brengen. William Burroughs kon het je al vertellen: geef die sekteleden een vinger, en al snel hebben ze de hele hand te pakken. Alles wat ons dan nog rest is ons online gaan verkneukelen aan hun stupiditeit, maar hoe lang blijft dat precies komisch?

Hoe lang blijft zo’n Jos Joosten komisch – de jongere broer van Joop van den Ende met Palestinasjaal, die 20 jaar geleden al lijstjes fabriceerde waar Astrid Lampe niet op mocht, want dat was geen experimentele poezie vond Relijos(1), die verder van allerlei paternalistische keuzes maakte al Trouwlezend in zijn tuin, het summum bonum van zijn leven publicerend, een vuistdik boek over een andere bemiddelaar die nauwelijks kon schrijven, helemaal in beste postmoderne traditie, vind een niche figuur en doe er cool mee, en meer taak heb je niet. Het valt te raden dat Joosten 60% van het eerste hoofdstuk gebruikt om op te sommen wie er op Walravens begrafenis kwam, want dat is natuurlijk literair van belang. Peppeldepleb!

Nee, het is een triest netwerkje vol oude witte mannen die op sterven staan. Ik moet er niet aan denken dat ik me tegenover dit publiek zou moeten verantwoorden. Daarom tik ik dit even tussendoor, voor de zeldzame dwaalgeest die zich afvraagt waarom dingen zijn zoals ze zijn. Lees deze online rommel toch zo min mogelijk, studeer vooral geen Nederlands, en koop wat goede boeken voor de wintermaanden.

(1) Niet dat ik zelf zo’n liefhebber van het werk van Lampe ben, maar Joosten als expert op het gebied van experimentele poëzie is nog lachwekkender. Ik zag de man in 4 jaar facebook geen enkel postje doen waaruit ook maar een vage interesse in poëzie bleek. De man schrijft de hele dag columpjes van niveau Algemeen Dagblad, een trieste psychotische ruïne van wat ooit misschien een veelbelovende religieuze scheepsjongen is geweest.

Maar wat blijft van de man is enkel het ellenboogje van zijn vazal(2), en dat dan alleen nog omdat ik ervoor koos dat ellenboogje uit te lichten. Dat is wel een van de nadelen van de polemiek: over vijftig jaar kent men Joosten louter nog omdat ik zo nodig dit stukje moest schrijven.

(2) De nog 10 IQ punten dommere Dera, waar je al helemaal niets van hoeft verwachten. Niet dat Joosten ambitie had – dan zouden er 30 boeken met deze naam te vinden zijn, de een nog schitterender dan de ander. Maar Joosten is niet eens de middelmaat(3), dat weet hij zelfs zelf best, en wat na zulke figuren nog boven weet drijven…mijn hemel, zo snel mogelijk opdoeken die opleiding!!!

(3) Een verzamelboekje en een roddelknots over Walraven, wat een (ugh) oeuvre…maar goed al deze kabouters kunnen heerlijk door met hun slachtofferschap – al 30 jaar het slachtoffer van Martinus Benders, in plaats van daders die overal de kantjes af liepen. Ze hebben het er maar druk mee, de tweede wereldoorlog en de SS.

Share:

More Posts

De kenmerken van een predator (4)

Wat vooraf ging: we concludeerden dat mensen die kinderboeken voor volwassenen schrijven en zich kinderachtig voordoen een type predatoren zijn, omdat ze de lezer niet

De kenmerken van een predator (3)

Als je het over een predator hebt denken mensen bijna automatisch aan een roofdier, aan goede jagers, aan machtige gespierde katten. Maar dat is niet

De kenmerken van een predator (2)

Een prima voorbeeld van ‘kinderachtig is goed genoeg voor iedereen’ zijn bijvoorbeeld mensen die zich raar mogen gedragen omdat ze binnen bepaalde lijntjes op een