coronadagboek

Coronadagboek 16 maart & tips

Gebruik als je koorts hebt geen Ibuprofen, er zijn namelijk signalen dat dit Corona juist versterkt, enkel paracetamol dus. Of misschien nog beter, niets. Maar ik zou momenteel zeker Ibuprofen mijden, als het versterkende effect klopt is het misschien een van de oorzaken van een hoger sterftecijfer.

Dit is het moment om met naakte zonmeditaties aan te vangen. Virussen houden niet van zonlicht, en de huid is een soort zeef. Veel zonnestraling gaat gewoon door de huid heen, misschien niet afdoende om een virus te verzengen, maar zeker wel genoeg om je weerstand een oppepper te geven. Zon vooral ook de tong, steek hem uit als een leeuw, de tong bergt veel kwaad en heeft voordeel van het licht.

In de supermarkt heeft men inmiddels briefjes opgehangen dat je anderhalve meter afstand moet houden. Ik zag bijna niemand die zich eraan hield. En het is natuurlijk niet genoeg: de karretjes en scanners ontsmetten, de medewerkers een mondkapje en handschoenen, de knop van de parkeermachine ontsmetten, en ga zo maar even door.

En niet al die overbodige ‘hoi’ en ‘sorry’ en gesprekjes, allemaal minieme besmettingsmomenten. Maar het is tegen de stroom inroeien, doe maar normaal dan doe je al gek genoeg hangt als een ijzeren dictaat over dit volk. En dat normaal in deze situatie geen goed idee is – probleem is hier dat mensen zelf niets ondernemen, behalve als het door de kleuterleider op televisie is goedgekeurd.

Wat een merkwaardig fenomeen eigenlijk – ik keek de nieuwe Star Trek serie, Picard, en toen een oud karakter erin opdoemde waaraan ik vroeger eigenlijk een hekel had – Commander Riker – maakte mijn hart desondanks een sprongetje, ja, Commander Riker! Hij bestaat nog! Hij is niet in het niets verdwenen! Maar wacht even – waarom ben ik zo verheugd, ik had vroeger een hekel aan die man, ik klaagde steen en been, O nee, haal toch die Riker uit de serie, met zijn onnozele Tom-Hanks-hoofd, en zijn brave burgermanslachje, brrrr, Commander Riker, en nu zit ik hier en krijg ik de tranen in de ogen omdat Riker nog bestaat! Wat is dit voor psychotisch verschijnsel?

Misschien zit het in de menselijke geest ingebakken, misschien wil de geest zelfs de zaken waaraan het een hekel heeft vereeuwigd zien. Misschien is juist het een-hekel-hebben-aan een vorm van hechting – zo had ik geruime tijd een hekel aan Breukers, zo’n oubollig dicht-kruideniertje, die een of andere roddelsite draaide, hup met gestrekt been erin, inmiddels heeft ie het dichten aan de wilgen gehangen, maar toch mis je die kneutergedichten dan, alsof het een soort soapserie was waaraan je verslaafd raakte.

Hail Caesar! Zag ik geloof ik voor de derde keer gister. Die prachtige USSR U-boot scene, die acteur met dat malle hondje, de belichting, schrijvers in een bootje, de hele werkelijk sublieme opzet van de mythe hier: de schrijver als verontwaardigde rijkeluiscommunist, die iets af weten schrapen van de grote droomfabriek, een miezerig tonnetje, die hele verknooptheid met religie, die kop van Clooney als ie Jezus aankijkt en dan zijn laatste woordje vergeet: faith.

In Nederland heeft men nog steeds het volste vertrouwen in de experts:


Hola, met wat nu bekend is? Dit werd gepost op 28 januari. Bekijk het CNN nieuws eens van die dag:
Nieuws van 28 januari op CNN

Ergo, oftewel ze hebben bij het RIVM geen internet, oftewel het gemiddelde IQ ligt er op niveau 8 troepen bona-bonaaapjes met alzheimer maal 0.00003%

Hier een interessant artikel over hoe medici in 1918 ontdekten dat patienten beter genazen als je ze buiten in het zonlicht legde:

Artikel op Medium

Leave a Reply