coronadagboek

Coronadagboek

12-03-2020

Man leunt over de balie bij de AH. Vijf minuten lang deelt hij zijn spuugdeeltjes met de medewerker, iets prangends over loterijloten. Waarom je juist nu in vredesnaam zulke medewerkers geen mondkapjes en handschoenen laat dragen is mij een raadsel – juist in de supermarkt, waar iedereen van afhankelijk is, zouden zulke maatregelen nu uiterst gepast zijn. Maar nee, je laat zo’n medewerker de hele dag in spuugdeeltjes sausen, en ze bespuugt net zo vrolijk weer iedereen terug, al dat gezellige sociale contact over loterijloten is gewoon te belangrijk om even te laten en bovendien, wij doen hier zoals het hoort.

Afstand houden is er ook nog steeds niet bij, dat in de supermarkt voor elkaar krijgen vereist precognatieve vermogens, enkel een zwaar helderziende kan voorzien wanneer de volgende idioot naast je komt staan spugen.

Toen in 2008 de crisis uitbrak woonde ik op een prinseneiland, Buyukada, en wat me vooral opviel was de veerkracht van de Turkse samenleving: nauwelijks 10 dagen na het uitbreken van die crisis halveerden huiseigenaren bijna overal de huurprijzen, uit puur sociale overwegingen.

Ik dacht toen nog: dit zou in Nederland ondenkbaar zijn. Nederland is een ingeslapen, star land, formeel, bureaucratisch. Er gaat geen cent van de huurprijs af. Maar eergisteren werd bekend dat in heel Italië de hypotheken worden opgeschort. En bezien dat het er hier over een dag of tien op dezelfde wijze aan toe zal gaan: het zal mij benieuwen.

Leave a Reply