Kom ons redden, Hugo, met je anderhalve meter.

Hugo de Jonge op het journaal in een daadkrachtige lichaamshouding met een haast cataleptisch schoolmeestersnikkeltje. Klaar om ons te komen redden in deze moeilijke tijden. Straffen en beschermen. Hij schijnt ooit leraar geweest te zijn, op een basisschool. Het CDA gaat weer glorieuze tijden tegemoet. Glimmende pakken en dandy schoenen. Dat aangaande, is het iemand ook opgevallen dat de pakken die de weermannen op het nieuws dragen er bepaald niet beter op werden door de jaren, het doet soms echt pijn aan je ogen. En die weerdame die altijd reusachtig hoge hakken draagt. Zelf ben ik geen fan van daadkrachtige lichaamshoudingen. Als iemand gaat staan alsof hij klaar staat om je in een wurggreep te leggen en er met je portemonnee vandoor te gaan roept dat bij mij tenminste geen veilig, vertrouwd gevoel op, maar ik schijn dan ook niet op de gemiddelde burger te lijken, die juist in glimmende pakken een betovering weet ontwaren.

Misschien kom ik gewoon uit een ander tijdperk, en kan ik een mooie narcistische glans gewoon niet op waarde schatten. Bijna al die mannen hebben tegenwoordig zo’n glans, Thierry, de Jonge, Klaver. Soms zie je nog wat cocaïnerestjes op het rever liggen. Daadkrachtig zijn ze allemaal wel, maar daar moet je dus van houden. Zijn dit het soort mannen die boven komen drijven in een wat matriarchischer samenleving? Of zijn het juist mannen die graag het scherm zien glimmen van de colportabele daadkracht?

Ik denk toch echt het eerste – mannen houden niet zo van zulke bezwangerende glimpalen en zien denk ik liever bedaagde, wijze oude figuren. Maar het is misschien niet eens het gevolg van het overal installeren van schooljuffen en koffiejuffrouwen als feministische supergolf: is het niet eerder zo dat de man zelf feminiseerde afgelopen decennia, en dat we daarom nu opgescheept zitten met deze cokerikken die overal penetrant staan schitteren. Kom ons redden, Hugo, met je anderhalve meter.

Politiek is porno. De obsessie met lengte kennen we ook uit die industrietak. Onderwijl werd die anderhalve meter gebaseerd op een Harvard onderzoek naar tubercolosis uit 1930. Hele harde wetenschap, want hij is inmiddels al een eeuw staande.

Ik krijg nu ook te horen dat precies de helft van mijn boekenkast uit vrouwen dient bestaan, anders ben ik een seksist. Nu heb ik nooit een boekenkast(1) gehad, dat scheelt weer. Gaan ze dit ook bij vrouwen controleren? En hoe gaat die boekensharia heten? Mag je de boeken nog wel door elkaar zetten, of moet er een mannendeel en vrouwendeel, zodat je makkelijk in een oogopslag je correctheid kunt etaleren?

(1) Ik stam uit een tijd waarin men zijn opperste best moest betrachten niet ‘burgerlijk’ te zijn, en als ik al die truttige schrijversportretten voor boekenkasten zie weet ik dat mijn generatie bijna unaniem wist falen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *