Wij hebben maling aan gedragscodes

In het vorige postje besprak ik het absurde gedrag van Bas Kwakman. Ik wil nog even aanvullen dat Kwakman wel degelijk bij de performance aanwezig was en mij hoogstpersoonlijk het podium op zag stappen, dus van ‘horen zeggen’ is de informatie niet. Je zou dan kunnen beargumenteren dat de man een bizar slecht geheugen heeft, maar ook dat argument valt al snel door de mand: zou hij de performance slecht herinneren, dan zou ‘De buddinghprijs moet serieus worden genomen!’ bijvoorbeeld incorrect in zijn boek zijn verschenen als ‘De buddinghprijs hoeven wij niet serieus te nemen!’ of iets dergelijks.

Maar dat is niet wat hier gaande is. De man fabriceert iets dat nul raakvlakken heeft met de werkelijkheid(1),. en waar het mij dan om gaat is dat dit voor een directeur volstrekt onbetamelijk gedrag is: zo gedraag je je als directeur niet. Een directeur dient objectief te zijn, boven alle partijen te staan, en ga zo maar even door – ik ga hier niet het hele handboek citeren, maar mijn punt is dat dit breekt met de gedragscode, amateuristisch is en gewoon een directeur onwaardig.

Dat bewustzijn ontbreekt in Nederland nogal eens, zeker in de cultuurwereld. Arjan Peters raakt in opspraak, maar uit een artikel uit Vrij Nederland van 2005 blijkt al dat men ‘gedragscodes’ in dat amateurcircuitje volslagen overbodig acht: wij evalueren onszelf wel, zo klinkt het dan.

Wij doen niet aan gedragscodes, artikel uit de VN

Niet zo raar dat je dan 15 jaar later met de gebakken peren zit., Peppelenbos poogt op het weblog Tzum te beargumenteren dat recensenten het recht hebben te seksen met schrijvers. Maar dat is volstrekte lariekoek: een advocaat heeft ook niet het ‘recht’ te seksen met verdachten of met getuigen. Heeft hij dat ‘recht’ wel dan wordt de hele rechtsspraak met een loopje genomen. Wie de literaire kritiek serieus neemt kan er niet omheen dat seks in het proces überhaupt geen rol dient te spelen, op geen enkele wijze, want het is nooit te meten in hoe verre de recensie in het proces een rol speelde.

Gedragscodes zijn geen overbodige luxe. Zelfevaluatie is geen betrouwbaar mechanisme. En bij sollicitatieprocedures, ook in de culturele sector, of misschien wel vooral in de culturele sector – een directeur van een bekend instituut dient bestuurservaring te hebben, verstand van zijn of haar veld, boven alle partijen te staan, en ga zo maar even door. Sollicitatieprocedures zijn geen hobby.

Oh, en jury spelen voor de PC Hooftprijs is dat ook niet. Hoe lang nog bestaat de jurypool waaruit de bestuursleden putten uit dezelfde vijf mensen? Mensen die weer, ik zeg maar wat, op die plek kwamen door de inzet van Kwakman? Het vervelende van corruptie is dat het niet enkel één functie aantast, maar de hele structuur. Wil je corruptie bestrijden dan dien je eigenlijk de hele structuur met een nieuwe te vervangen, beginnend met gedragscodes, kordate sollicitatieprocedures en een representatieve brede jurypool(2).

  1. Het minste wat je zou kunnen verwachten bij de presentatie van zo’n situationistisch werk is enig bewustzijn naar de referenties, Life is Life van Opus, de versie van Laibach, de referentie van Lorca ‘de snor is de tragische constante in het gezicht van de man’ welke hij schreef naar aanleiding van Hitler. Maar nee, kinderachtig jokkebrokken is al niveau genoeg, klaarblijkelijk, en dat de man zo dom is te jokkebrokken terwijl de performance op film staat spreekt ook boekdelen over zijn intelligentie.
  2. En ik hoop toch echt dat ik niet hoef beargumenteren waarom alleen een brede pool representatief of geloofwaardig kan zijn. Alles met dezelfde vijf mensen vullen is een schoolvoorbeeld van amateuristisch en ongeloofwaardig bestuur.

Share:

More Posts

De kenmerken van een predator (4)

Wat vooraf ging: we concludeerden dat mensen die kinderboeken voor volwassenen schrijven en zich kinderachtig voordoen een type predatoren zijn, omdat ze de lezer niet

De kenmerken van een predator (3)

Als je het over een predator hebt denken mensen bijna automatisch aan een roofdier, aan goede jagers, aan machtige gespierde katten. Maar dat is niet

De kenmerken van een predator (2)

Een prima voorbeeld van ‘kinderachtig is goed genoeg voor iedereen’ zijn bijvoorbeeld mensen die zich raar mogen gedragen omdat ze binnen bepaalde lijntjes op een