De Adelaar en de Maanvis

Als toerist heb ik nooit kunnen deugen. Ik wil altijd het gevoel hebben dat ik ergens woon, en ik heb zo’n goed inlevingsvermogen dat ik ergens in een airbnb ga zitten en het net lijkt of ik daar al mijn halve leven woon, en dat is inclusief een hekel aan plekken in de omgeving. Ik hou van vervallen grand hotels en van spookachtige, aangetaste nietszeggende badplaatsjes. Met dat soort omgevingen schrijf ik het best. Nu zitten we in Cedeira, maar ik heb inmiddels al het gevoel dat ik hier mijn hele leven woon. Veer wil naar Santiago de Compostella maar daar heb ik helemaal geen trek in, die stad vol aanstellers. Ik ben er nooit geweest, maar zo voelt dat als je hier woont. Waardeloze toerist. Ik wil vastgroeien aan een onbeduidend stukje aarde. Hoe zuurder de mensen over hun schuttinkjes loeren hoe beter ik ga schrijven. Ach nee, nu overdrijf ik weer, de mensen zijn hier stug maar warm, zolang je geen bar aan zee begint die de holland bar heet. Op hoeveel plekken heb ik in mijn leven gewoond? Ik ben de tel allang kwijt. Dat gaan zitten tellen is nou ook typisch iets wat een toerist zou gaan doen.

Maar deze wijze van nomadisch poezie schrijven – ergens inwonen en spreken door de taal en het land – mijn vorige bundel was al een exodus van jawelste, nu ben ik weer in het gallische, terig bij Ginneninne als het ware, het stormachtige, vermengd met spaans bloed. Dat belooft een pittige bundel te worden.

Droomtopografie

Er zijn bepaalde plekken die enkel in mijn dromen bestaan en waar ik ook steeds weer terugkeer, zo vaak dat ze meer dan echt lijken. Ik droom altijd van een vervallen kasteel dat ergens midden in Eindhoven staat en dat we gekraakt hebben. Je moet er middels ingewikkelde kruipgangetjes binnenkomen. Het is een enorm kasteel, vervallen, ik woon er en ernaast staat een landhuis met altijd allerlei orgies erin. Aan die orgies doe ik nooit mee maar ik vind het wel fijn dat die mensen van het leven weten genieten. Vannacht hadden politieke onverlaten mijn kasteel opgeknapt en ik was er niet meer welkom kwam een enge vrouw me melden. Ik nam een vriend mee naar het orgiehuis, want ook in mijn dromen is het altijd weer spannend of iets er nog staat, en jawel hoor. Bah, zei mijn oude vriend Jasper, wat doen die mensen klef. Ik maakte me zorgen over mijn fiets die had ik niet op slot gezet.

Dat je in een droom een geheugen hebt voor andere dromen is een merkwaardige zaak.

Hier een tweeluik waaraan ik afgelopen dagen werkte, genaamd ‘De Adelaar en de Maanvis’.

De Adelaar, Martinus Benders, 2022
De Maanvis, Martinus Benders, 2022

Mountains, giants and mushrooms – in this fairytale-like collection, magic whirls and swirls, yet another reality breaks through as well – the whole world turned into The Shining, and the pilgrimage to Szymborska’s grave, a simple stone in Krakow, fails at the last minute; a journey without check marks across sixteen national borders to his daughter, however, succeeds. In its combination of fairy-tale nature, historical background and eerily topical reality, this collection of poems is Benders’ best since he lost count.

 

You have no time to read this, but that is because you are no longer human. If something of the original person were still alive in you, the old mycelia of childhood, then you would learn a lot from this book, indeed, with its magical knowledge, it might become your most useful possession. A book about the human imagination, and how it managed to get into the iron grip of trans-dimensional cockroaches. Furthermore, there are also magical tips to substantially improve your life and your time acceleration, and M.H.H. Benders also makes light-hearted mincemeat of the entire Dutch literature, what more could you want!

If you don’t want to crawl around mars like a cyber insect under a scrubbed boot – which is on the agenda – then you’d do well to read this book.

The first collected work of Martinus Hendrikus Hogervorst-Benders comprises no fewer than 712 pages and weighs in at least 1.4 kilos in thin print. It is the most ambitious collection written in the last thirty years, and certainly one of the highlights of Dutch literature as a whole, in line with Snoek and van de Woestijne. Anyone with a heart for literature and who wants to read an ambitious book brimming with cast-iron poems instead of yet another typical Dutch-language ‘masterpiece’ will be delighted with the purchase of this brick.

The Microdose Bible is the worlds most comprehensive and complete oversight of mind altering substances, teacher plants and mushrooms. Dutch mycologist and philosopher M.H.H.Benders takes you on a magical journey full of wonder about what teachers nature has to offer. Includes the Psychosupersum, a guide that describes all known mental disorders and offers wisdom for their treatment. 

This book will be published end of 2022.