De Bondgenoten (2) – Get roomy, get shroomy

Weer zo’n gedicht waar je een boek over vol zou kunnen schrijven: ‘een bekentenis’ van Czesław Miłosz, hier vertolkt in mijn caravan door Menno Wigman die de moeite nam 4 uur te reizen om op mijn feestje te komen ondanks dat hij al vrij stevig ziek was op dat moment. Hij ging zelfs een keer vol onderuit met zijn snufferd op de caravanvloer, hij heeft ook wel wat gedronken, maar veel mocht het niet meer zijn. Bij mij nog wel, ik zat nog middenin mijn alcoholische periode. De reden dat ik een zonnebril op heb is dat ik geen normale bril meer had die had ik per ongeluk in de magnetron gestopt en die was gesmolten. Menno wou die gesmolten bril nog als souvenir meenemen.

Menno draagt mijn vertaling voor

Ik krijg steeds als ik deze video post van Willem Thies smeekbedes om deze te verwijderen, omdat hij in dit filmpje mijn hand zit te kussen. Ik ben de kwaadste niet dus deed dat tot dusverre, maar het is het enige filmpje dat ik heb van Wigman in mijn caravan en het is niet mijn schuld dat Thies na drie biertjes al stomdronken is.

Ik heb toen ik vorig jaar in Krakau was een hoop boeken ingeslagen waaronder een reeks essayboeken van Milosz. Die lezende begon ik te begrijpen hoe de vork in de steel zat: zonder Milosz zou Gombrovicz geen voet aan de grond hebben gekregen, want die lag in de clinch met zo goed als de voltallige ‘Poolse literatuur’ met zijn provocatieve persoonlijkheid. Het is ook een bizar schouwspel, wat bijvoorbeeld nu op dit moment in de Nederlandse literatuur zich beklaagd over de middelmaat dat is zelf (niet eens) die middelmaat: en zij beklagen zich in werkelijkheid niet over de middelmaat, maar over het bar slechte.

Nee, middelmaat dat zijn mensen als Hermans, Reve, Mulisch. Internationaal bezien staan ze laag op de ladder, het zijn middelmatige schrijvers, en dat is helemaal niet erg, immers niet iedereen kan een Tjechov of een Gombrovicz zijn. Maar dan. De lagen daar weer onder. En de lagen daar weer onder. Allemaal menen ze aan de top van de Pyramide te staan en dat de lagen onder hen ‘de middelmaat’ vertegenwoordigen. Het is een grappig schouwspel, dat als klucht nooit een einde heeft. Wat een verslavende soapserie, ik kan er met moeite afscheid van nemen. Maar die degeneratieve beweging naar steeds slechter, die parasitaire hersenkrimp, die heeft dus alles te maken met het verwijderen van paddenstoelen uit het dieet en aangezien ik van goede natuur ben en het beste voor heb met de mens ga ik in mijn SHHHHHHROOM boek onthullen hoe je die hersenkrimp bij jezelf kunt omkeren.

Bondgenoten

En dat verhaal draait deels inderdaad ook om bondgenoten. En iedereen weet het al: alcohol is een hele slechte bondgenoot. De slechtst denkbare bondgenoot, en er is een reden dat men de Waardstoel met deze rotte drank heeft omgewisseld. Dat gebeurde doelbewust en jullie supermarktschappen getuigen van een heel verkeerde nadruk.

In een utopische samenleving behandel je sadisten, psychopaten en racisten met psychedelica.

In de samenleving waar wij in leven behandelen we de mensen die zich niet goed voelen in
de wereld die bovenstaande mensen schiepen.

We maken ze wijs dat ze ‘zieke hersenen’ hebben omdat ze geen zin hebben in deze afgrijselijke rattenrace. Ze pompen kinderen vol met drugs die hun hersenen vernietigen.

Dat tij dient gekeerd te worden, en snel ook. Het is mij in elk geval gelukt in mezelf het tij
te keren, en mijn paddenstoelendieet zal heel veel mensen gaan helpen om hun essentie in deze wereld weer tot compleet herstel te brengen. Get Roomy, Get Shroomy!

Sage Martinus

Mountains, giants and mushrooms – in this fairytale-like collection, magic whirls and swirls, yet another reality breaks through as well – the whole world turned into The Shining, and the pilgrimage to Szymborska’s grave, a simple stone in Krakow, fails at the last minute; a journey without check marks across sixteen national borders to his daughter, however, succeeds. In its combination of fairy-tale nature, historical background and eerily topical reality, this collection of poems is Benders’ best since he lost count.

 

You have no time to read this, but that is because you are no longer human. If something of the original person were still alive in you, the old mycelia of childhood, then you would learn a lot from this book, indeed, with its magical knowledge, it might become your most useful possession. A book about the human imagination, and how it managed to get into the iron grip of trans-dimensional cockroaches. Furthermore, there are also magical tips to substantially improve your life and your time acceleration, and M.H.H. Benders also makes light-hearted mincemeat of the entire Dutch literature, what more could you want!

If you don’t want to crawl around mars like a cyber insect under a scrubbed boot – which is on the agenda – then you’d do well to read this book.

The first collected work of Martinus Hendrikus Hogervorst-Benders comprises no fewer than 712 pages and weighs in at least 1.4 kilos in thin print. It is the most ambitious collection written in the last thirty years, and certainly one of the highlights of Dutch literature as a whole, in line with Snoek and van de Woestijne. Anyone with a heart for literature and who wants to read an ambitious book brimming with cast-iron poems instead of yet another typical Dutch-language ‘masterpiece’ will be delighted with the purchase of this brick.

The Microdose Bible is the worlds most comprehensive and complete oversight of mind altering substances, teacher plants and mushrooms. Dutch mycologist and philosopher M.H.H.Benders takes you on a magical journey full of wonder about what teachers nature has to offer. Includes the Psychosupersum, a guide that describes all known mental disorders and offers wisdom for their treatment. 

This book will be published end of 2022.