De cañon van de literatuur

Of de westerse term ‘canon’ van het Latijn afstamt of van het Mexicaans, daar zullen mensen verschillend over denken. Mijn mening als expert (de dichter is de taalexpert bij uitstek) is dat de Mexicaanse oorsprong de juiste is en dat het woord ‘cañon’ duidt op De Kloof, De Afgrond. Het Engelse woord ‘canyon’ is een andere afgeleide, en dus heeft de term betrekking op, ik schreef het gisteren al, de geestelijke bergketen door de eeuwen heen, de afgrond tussen ‘briljant’ en ‘goed’.

In de echte canon mogen dus enkel werken staan die briljant zijn. Dat wordt als het Nederland betreft een wel heel kleine canon. Ik vind eigenlijk enkel Karel van de Woestijne in aanmerking komen en Paul Snoek. En die staan niet eens in die rare leraartjescanon! Nee, wie een Rancho Grande wil scheppen (ik verwijs hier naar een boekenkast) kan beter in den vreemde zijn neus ophalen.

Dat ga ik dan ook vanaf volgende week weer doen. Adiós! En veel plezier met de platte psyborglijstjes uit het land vol allesweters waar niemand nog boeken leest.

De tocht gaat dit keer naar Galicia. Daar ga ik aan mijn paddenstoelenboek werken, en daar gaat Veronique haar vlindertarot afmaken (die echt fenomenaal aan het worden is). Hopelijk lukt het
iets te vinden dat we voor langere tijd kunnen huren. We leven sinds enkele jaren nomadisch, dus
zonder thuis, een leven dat zowel avontuurlijk als zwaar als intens kan zijn.

Een cañon is ook iets wat je kan scheppen tussen jezelf en je cultuur. Let op het Tilde, een zeer belangrijk en inderdaad ook uit het Spaans-gallisch afkomstig grafeem. Het tilde, een keltisch-slangachtig grafeem dat de kracht heeft een suf praatje over een kerksnoer te wijzigen in een prachtige groothoedige canyon.
Cañon! Cañon!!!

La piedra es una frente donde los sueños gimen
sin tener agua curva ni cipreses helados.
La piedra es una espalda para llevar al tiempo
con árboles de lágrimas y cintas y planetas.

Als laatste woordje: het is heel boeiend, maar het woord ‘canon’ is als je de Romeinse taalhoax voor lief neemt etymologisch ook al verwant aan het woord ‘kaneel’ – via het Latijnse canna, dat weer teruggaat op het Griekse kanna, dat ‘rietstok’ betekent. En laat het Griekse woord weer een Semitisch leenwoord zijn. Zo’n ‘rietje’ leverde talloze ideeën: een kaneel(pijpje), een rechte staaf waar je mee kunt meten (lineaal), of een maatstaf (bijv. Gal. 6:16), ook in figuurlijk gebruik (een ‘canon’). En dus ook een kanon: een holle buis waar je een kogel in stopt.

Maar, maar? Kanna? Dat is toch Sceletium tortuosum, een soort plantaardige XTC die je kunt snuiven en in veel smartwinkels kunt kopen? En Kalmoes, dat is toch de wortel van een rietplant waarop indianen kauwen voor een rustgevend en scherp gevoel, ook wel de cocaine van het noorden genaamd?

High worden, dus. Kom je even in mijn canon? Wat is taal toch magisch. Maar in Nederland spreken we dus voortaan uitsluitend van een cañon. En in die cañon staan twee Vlaamse dichters elkaar tot in den eeuwigheid in extase te vlooien.

Mountains, giants and mushrooms – in this fairytale-like collection, magic whirls and swirls, yet another reality breaks through as well – the whole world turned into The Shining, and the pilgrimage to Szymborska’s grave, a simple stone in Krakow, fails at the last minute; a journey without check marks across sixteen national borders to his daughter, however, succeeds. In its combination of fairy-tale nature, historical background and eerily topical reality, this collection of poems is Benders’ best since he lost count.

 

You have no time to read this, but that is because you are no longer human. If something of the original person were still alive in you, the old mycelia of childhood, then you would learn a lot from this book, indeed, with its magical knowledge, it might become your most useful possession. A book about the human imagination, and how it managed to get into the iron grip of trans-dimensional cockroaches. Furthermore, there are also magical tips to substantially improve your life and your time acceleration, and M.H.H. Benders also makes light-hearted mincemeat of the entire Dutch literature, what more could you want!

If you don’t want to crawl around mars like a cyber insect under a scrubbed boot – which is on the agenda – then you’d do well to read this book.

The first collected work of Martinus Hendrikus Hogervorst-Benders comprises no fewer than 712 pages and weighs in at least 1.4 kilos in thin print. It is the most ambitious collection written in the last thirty years, and certainly one of the highlights of Dutch literature as a whole, in line with Snoek and van de Woestijne. Anyone with a heart for literature and who wants to read an ambitious book brimming with cast-iron poems instead of yet another typical Dutch-language ‘masterpiece’ will be delighted with the purchase of this brick.

The Microdose Bible is the worlds most comprehensive and complete oversight of mind altering substances, teacher plants and mushrooms. Dutch mycologist and philosopher M.H.H.Benders takes you on a magical journey full of wonder about what teachers nature has to offer. Includes the Psychosupersum, a guide that describes all known mental disorders and offers wisdom for their treatment. 

This book will be published end of 2022.