Kabouter Peppeldepleb danst op tafel van al het onrecht

Terug in Nederland. Fantastic Fungi kijken met mijn vader op zijn grandioze televisie. ‘Ik ben te oud om nog dingen te gaan leren’ zegt hij wanneer het over magische paddenstoelen gaat.

Ik niet, dus vanavond is er een ceremonie in het bos. Zelf ben ik al een maand of twee broodnuchter – over zwartmagische woorden gesproken. Juist brood zou als een harddrug door het leven moeten, zeker als je weet dat men meel bleekt met een middel dat wetenschappers ook gebruiken om vliegensvlug bij muizen en ratten diabetes te veroorzaken. Meer daarover in SHHHHHHHHHHHROOM.

In het oervervelende literaire wereldje, waar geen intellect meer te bekennen is – heeft men het al maandenlang over een groot onrecht, namelijk dat een zootje amateurrecensenten niet meer voor 10 euro per recensie een zinloze bespreking mogen maken omdat de bibliothecarissen te lui zijn om belezenheid en kritiek volgen onder de vleugel te nemen. Mijn commentaar op deze volstrekt krankzinnige normaloverkramping:

Waar komt in hemelsnaam het idee vandaan dat bibliotheken in plaats van luisteren naar de literaire kritiek deze te dienen beconcurreren middels amateurrecensenten? Werkelijk, het is met geen pen te beschrijven hoe stompzinnig deze opzet is. In plaats van dat je zo’n bibliothecaris met de taak opzadelt een collectie aan te leggen met zo hoog mogelijke kwaliteit (en dus de literaire kritiek te volgen) ga je hoogstpersoonlijk een surrogaatkritiek aanleggen om ‘het de bibliothecaris lekker makkelijk te maken.

Commentaar onder’”» Een AI is geen recensie

Wat doet zo’n bibliothecaris nu eigenlijk de hele dag, want de literaire kritiek volgen is teveel werk, een goede collectie aanleggen is iets van een eeuw geleden, en terwijl een ongehackte toch zou durven denken dat het juist de kerntaak van een bibliotheek is een collectie aan te leggen van onberispelijke kwaliteit weet de moderne bestuurder dat het allemaal helemaal niet om zo’n collectie gaat maar om

A) Werkverschaffing voor zoveel mogelijk mensen die niet elders geplaatst kunnen worden

B) Bieden van een ‘leuke doorsnee’ van boeken gebaseerd op the lowest common denominator

C) Ontlasten van de loodzware taak van de bibliothecaris door alles te automatiseren en centraliseren.

Het laatste kopje viel dit opzetten van een surrogaatkritiek met amateurcritici onder. Maar het kon nog makkelijker voor de bibliothecarissen, zo bleek. En hoe makkelijker, hoe meer tijd ze hebben om nog meer werkverschaffing te verzinnen voor andere doellozen en overtolligen.

De pederasten die vanuit Centrale Aansturing een oogje houden op deze nuttige schaapjes knikkebollen dus goedkeurend bij deze recente ontwikkeling, en de echte schrijver doet dat ook, want die stuurt zijn boeken al lang en breed niet meer naar deze flauwekultheken toe. Want waarom je stinkende best doen om de literaire kritiek te overstijgen als vervolgens Piet Appelscha uit Woepertoetje bepaalt wat de nijvere bibliothecarissen moeten gaan aanschaffen? Nihilisme ten voeten uit.

Maar dat zijn de verborgen Grote Stuursmurfen. In de laag eronder danst kabouter Peppeldepleb al maanden boos op tafel. Zijn Grote Roman ‘De Valkunstenaar’ die dankzij deze plopzet met ploprecensenten toch bij acht bibliotheken zes lezers wist vinden kan voortaan niet meer rekenen op zulke gerechtigheid, en dat zullen de letterknechtjes nog jaren moeten aanhoren.

By their fruits shall ye know them

M.H.H. Benders has written an oeuvre full of exciting books, click on each to be transported to a strange realm:)

Sixteen books as of 2022. All of them Dutch (except the one at Vlak Publishers), but 2022 will be the first year in which my books  will search for other languages. If you are a foreign publisher and you are interested, contact me through the contact page.

Mountains, giants and mushrooms – in this fairytale-like collection, magic whirls and swirls, yet another reality breaks through as well – the whole world turned into The Shining, and the pilgrimage to Szymborska’s grave, a simple stone in Krakow, fails at the last minute; a journey without check marks across sixteen national borders to his daughter, however, succeeds. In its combination of fairy-tale nature, historical background and eerily topical reality, this collection of poems is Benders’ best since he lost count.

 

You have no time to read this, but that is because you are no longer human. If something of the original person were still alive in you, the old mycelia of childhood, then you would learn a lot from this book, indeed, with its magical knowledge, it might become your most useful possession. A book about the human imagination, and how it managed to get into the iron grip of trans-dimensional cockroaches. Furthermore, there are also magical tips to substantially improve your life and your time acceleration, and M.H.H. Benders also makes light-hearted mincemeat of the entire Dutch literature, what more could you want!

If you don’t want to crawl around mars like a cyber insect under a scrubbed boot – which is on the agenda – then you’d do well to read this book.

The first collected work of Martinus Hendrikus Hogervorst-Benders comprises no fewer than 712 pages and weighs in at least 1.4 kilos in thin print. It is the most ambitious collection written in the last thirty years, and certainly one of the highlights of Dutch literature as a whole, in line with Snoek and van de Woestijne. Anyone with a heart for literature and who wants to read an ambitious book brimming with cast-iron poems instead of yet another typical Dutch-language ‘masterpiece’ will be delighted with the purchase of this brick.

The Microdose Bible is the worlds most comprehensive and complete oversight of mind altering substances, teacher plants and mushrooms. Dutch mycologist and philosopher M.H.H.Benders takes you on a magical journey full of wonder about what teachers nature has to offer. Includes the Psychosupersum, a guide that describes all known mental disorders and offers wisdom for their treatment. 

This book will be published end of 2022.