Paddenstoelen snijden: krankzinnig gedrag

Ook in paddenstoelenland kom je ze regelmatig tegen: de mensen die menen dat ze trucjes kennen waarmee ze de natuur enorm vooruit helpen. Zo is een een hele kudde mensen die ‘geloven’ dat je
paddenstoelen niet dient plukken maar af dient te snijden met een mes. Er is vervolgens een heel wetenschappelijk onderzoek naar gedaan, en daarin werd ‘bewezen’ dat het op korte termijn niet
uitmaakt. Echter, naar dat onderzoek wordt door ‘snijders’ verwezen om deze gewoonte te vergoeilijken, en zo steekt de vork dus niet in de steel.

Allereerst echter ga ik in op een argument dat je ‘geen of weinig paddenstoelen’ zou moeten plukken omdat anders de dieren niets te eten zouden hebben en je ‘de balans’ zou verstoren.

Nee, het zit niet ‘in de balans’. Ten eerste is het verschrikkelijk neerbuigend tov de dieren om te stellen dat ze minder goed kunnen jagen dan de mens. Ten tweede is de afname van die dierenstand en insectenstand niet aan wildpluk te wijten, maar juist aan het gebrek aan wildpluk. Hoe meer paddenstoelen worden geplukt hoe meer ze zich verspreiden en hoe meer er gaan groeien. In een situatie met een sterk achteruitlopende dieren en insectenpopulatie is jouw benadering juist een doodvonnis voor de paddenstoelenstand en dus ook een doodvonnis voor die zwijntjes. De natuur heeft jouw ‘beheer’ niet nodig, de natuur heeft 500 miljoen jaar zonder ‘beheer’ gewerkt. Paddenstoelen niet plukken is een belediging voor het bos. De diversiteit aan paddenstoelen is in pluklanden als Polen veel en veel groter. Hou op met deze onzin!

Daarnaast zijn er bij die zwaar afgenomen dier en insectenstand logisch bezien paddenstoelen genoeg voor elk! Maar ook die paddenstoelenstand neemt af, maar bij goed plukbeleid (zoveel mogelijk plukken) is dat proces hopelijk te vertragen.

Plukken of snijden?

Goed, we hebben dus een onderzoek waarin is ‘aangetoond’ dat de directe schade die mycelia ondervinden van een verzonnen gewoonte ‘snijden is beter’ niet bestaat, dus het motief voor de gewoonte kan linea recta de prullenbak in. Het is krankzinnig gedrag, want de definitie van krankzinnig gedrag is gedrag dat niets uithaalt en om niet bestaat. Maar daar blijft het natuurlijk niet bij. Want er is alleen gekeken naar wat de DIRECTE schade is aan het mycelium, dat is verwaarloosbaar. Er is echter niet gekeken naar:

1. Wat als plukken het mycelium een signaal geeft om een nieuwe paddenstoel te gaan produceren en het laten zitten van de voet van de paddenstoel dus het groeien van nieuwe paddenstoelen in de weg zit?

2. Wat als het kannibaliserende effect van het moeten eten van het eigen vlees zorgt voor een degradatie van het DNA zoals kannibalisme dat aangetoond elders ook doet?

3. Gerard Koopmans idee dat en masse rottende vruchten aan bomen laten zitten geen gevolg heeft voor de bomen is enorm kortzichtig: vruchten bestaan om zaden te verspreiden, en door die zaden aan schimmel en lucht bloot te stellen saboteer je de overlevingskansen van de boom, en zo ook met paddenstoelen.

4. Er is simpelweg geen enkele logisch redenatie te verzinnen: waar bomen nog hars hebben tegen schimmelachtige invasies hebben mycelia dat niet, het laten zitten van een voet met transportkanalen naar het mycelium is gewoon een verschrikkelijk dom idee.

Plukken, dus. En zoveel mogelijk. En stoppen de achteruitgang van de dierenstand ook nog eens met een badinerend vingertje aan te zetten.

Mountains, giants and mushrooms – in this fairytale-like collection, magic whirls and swirls, yet another reality breaks through as well – the whole world turned into The Shining, and the pilgrimage to Szymborska’s grave, a simple stone in Krakow, fails at the last minute; a journey without check marks across sixteen national borders to his daughter, however, succeeds. In its combination of fairy-tale nature, historical background and eerily topical reality, this collection of poems is Benders’ best since he lost count.

 

You have no time to read this, but that is because you are no longer human. If something of the original person were still alive in you, the old mycelia of childhood, then you would learn a lot from this book, indeed, with its magical knowledge, it might become your most useful possession. A book about the human imagination, and how it managed to get into the iron grip of trans-dimensional cockroaches. Furthermore, there are also magical tips to substantially improve your life and your time acceleration, and M.H.H. Benders also makes light-hearted mincemeat of the entire Dutch literature, what more could you want!

If you don’t want to crawl around mars like a cyber insect under a scrubbed boot – which is on the agenda – then you’d do well to read this book.

The first collected work of Martinus Hendrikus Hogervorst-Benders comprises no fewer than 712 pages and weighs in at least 1.4 kilos in thin print. It is the most ambitious collection written in the last thirty years, and certainly one of the highlights of Dutch literature as a whole, in line with Snoek and van de Woestijne. Anyone with a heart for literature and who wants to read an ambitious book brimming with cast-iron poems instead of yet another typical Dutch-language ‘masterpiece’ will be delighted with the purchase of this brick.

The Microdose Bible is the worlds most comprehensive and complete oversight of mind altering substances, teacher plants and mushrooms. Dutch mycologist and philosopher M.H.H.Benders takes you on a magical journey full of wonder about what teachers nature has to offer. Includes the Psychosupersum, a guide that describes all known mental disorders and offers wisdom for their treatment. 

This book will be published end of 2022.