Geheime brief aan Frank Boeijen

Waarde Frank,

Terwijl ik je schrijf staat een van de bipshoofdigen op een enggeestige plek je uit te schelden. Je hebt het misschien al gezien, of niet, het staat hier, maar je doet er beter aan het niet te lezen. Ik weet niet wat zo’n figuur echt bezield – een muziekliefhebber is het in elk geval niet, want een muziekliefhebber zou weten dat jij onsterfelijke liedjes hebt bijgedragen aan de Nederlandse liedcultuur, en dat dus respect aan de orde is.

Ik wil je even een hart onder de riem steken, Frank. Terwijl deze orde van bipshoofdigen zichzelf tot het epicentrum van de literatuur manipuleerde zat de echte literaire elite, waaronder ondergetekende, Willem Thies, Menno Wigman en diverse anderen in het holst van de nacht luidkeels GA DIE WERELD UIT uit volle borst te zingen. In de Zwarte Bergen, Frank. Waar kennen we die ook alweer van? Juist!

Waarom staat die man te schelden? Dat is een goede vraag. Gebrek aan talent heeft vaak nare gevolgen op iemands karakter. Tussen ons gezegd, ik denk dat de arme man moeite heeft met de prachtige songtekst van het liedje dat je samen met Liesbeth List vertolkte:

Frank Boeijen & Liesbeth List –

Net als een kind

Ik liep door het park met mijn dochter
We stonden stil bij een boom
Ineens was zij verdwenen en ik zocht haar
Ze had zich verscholen in een droom

Omdat ik haar niet zag
Wou ik dat ik weer ogen had
Net als een kind

Ik liep door een straat met mijn vader
We stonden stil bij een raam
En in het duister van de kamer
Fluisterde iemand zacht zijn naam

Omdat ik niemand zag
Wou ik dat ik weer ogen had
Net als een kind

Ik zag een soldaat op een foto
In een stukgeschoten stad
En de film stopte de kogel
Die hij net geschoten had

Omdat hij niets meer zag
Wou ik dat hij weer ogen had

Net als een kind
Net als een kind
Net als een kind
Net als een kind

*

Prachtig, Frank en Liesbeth, geen speld tussen te krijgen. Maar er zijn bepaalde mensen die daar dan woest van worden, die woest worden van het idee dat kinderen misschien wel beter kunnen zien dan wij.

Kun je raden, Frank, bij wat voor mensen dat woede op zal roepen? Heugleraar noemen ze zichzelf. Ze doen hun best Frank, zoveel heb je denk ik wel begrepen. Deden ze maar eens wat minder hun best, denk je dan. Blies de Heug en Meug divisie maar eens wat minder hoog van de toren.

In welk land staat de Orde van het Schimmige Opstelletje (Zo noem ik hen, Frank, ze moeten in 10 jaar tijd een schimmig opstelletje schrijven en dat tegenover een paar slaperige figuren ‘verdedigen’ en op basis daarvan menen ze…tja, ik weet niet wat ze allemaal al niet menen, Frank.) – in welk land staat die orde op dichters en muzikanten te schelden? Je hebt al wel begrepen, mijn orde is het niet. En ik denk ook dat jij van ander hout bent gesneden. Maar zou in Engeland zo’n figuur tegen Nick Cave van leer kunnen trekken met het woord ‘kutkop’? Ik meen dat zo’n pleb daar meteen in de plomp zou belanden met zo’n vulgaire stem, en ik denk ook dat het onderwijs daar nog van een hoger niveau is – dat hoop ik tenminste voor de mensheid.

Frank, dankjewel voor je prachtige muziek, en mijn excuses voor deze uitwassen van een wereld die niet de mijne is. Dat wou ik je maar even duidelijk maken.

Misschien zou je graag eens een dichtbundel van me lezen. Mijn laatste is zo je dat wilt gratis te downloaden van deze website:

https://www.martijnbenders.nl/download/10717/?tmstv=1676812347

Met vriendelijke groet,

Martijn Benders

Martijn Benders has published twenty-six books, eighteen of which are in Dutch. He has been named one of the greatest talents of his time by critics like Komrij and Gerbrandy. He has also written three philosophical works, one of which is in English about the Amanita Muscaria, the Fly Agaric. Publishing on the international stage of The Philosophical Salon, he has also gained international recognition as one of the most remarkable thinkers from the Netherlands.