De bezettingsmacht

Over vijf dagen mijn eerste recensie op meander, om te laten zien hoe het WEL moet. Geen ellenlange samenvattingen, niet een Lynch film paginalang gaan ‘verklaren’ en ‘alle verbanden laten zien’ (mijn god, die ‘duivenharrie’ was gewoon random) en al helemaal niet voor het schilderij gaan staan oreren over de ‘toegankelijkheid’ van deze Goya voor de kleinburger. En dan vinden ze het ook nog eens vreemd dat je niet verguld bent over zo’n recensie! Nee, daar doe je mij geen plezier mee, ik hou van literatuur niet van uitreksels.

En als je sterren gebruikt kun je mij evenveel sterren als Edwin Fagel geven, en dan weet ik wel genoeg. Want zo werken die sterren dus echt. Ze geven jouw smaak weer, en hoe goed je iets in die smaak plaatst. Als je dan allerhande middelmatigs 4 sterren geeft wil niemand nog 4 sterren van je hebben. Als iemand mij 4 sterren geeft kijk ik welke andere zaken hij 4 sterren gaf, en daaruit trek ik dan mijn conclusies. En dan kunnen die sterren ook dus gemakkelijk een belediging zijn. Een andere manier om die sterren te benaderen is er niet, want het is absurd te beweren dat ze enkel op jou betrekking kunnen hebben.

Nee, een recensie moet natuurlijk literatuur zijn, anders is het enkel reclame of afvalproduct. Zo’n aapje doet natuurlijk weer een ander aapje na, zo’n Willem Thies, nog zo’n figuur die tot in den treure ‘de verbanden’ in een bundel gaat staan uitleggen, alsof het allemaal draait om een religieuze ervaring, en niet pure taalextase – ja, die extase mag zonder de religie niet bestaan!

Dat gepsychologiseer ook – dat je gedichten over de IRA schrijft *omdat* je eigenlijk over een hele andere bezetting schrijft.

Nu deel ik inderdaad de mening wel dat we bezet worden door Vijf Bekende Juryleden die onderling afspraken de boel te verdelen (kwaliteit is hier toch voornamelijk nog wat onbesproken bleef – want zonder negatieve recensie met intellectuele argumenten kun je in een echte open samenleving niet met een glad gezicht door) – enfin, die Vijf Bekende Juryleden die toevallig ook nog eens de Vijf Bekende Recensenten zijn zie ik inderdaad als een bezettingsmacht, maar het idee dat ik *daarom* over de IRA schreef is toch van de pot gerukt.

Het verzet in Ginneninne is simpelweg veel en veel breder, het omhelst de machinegeest die via het Egyptisch-Romeinse pyramidesysteem van superioriteit onze waardes wist perverteren. En zo zitten zich daar vijf figuren constant te bemoeien met de populaire consensus, terwijl hun taak is die consensus te beschrijven. Volslagen idioot, maar zo doen wij de zaakjes hier.

Iemand die wel nog op Keltische wijze in de macht van de Olav geloofde was Koenraad Goudeseune. Hier een gedicht van de man.

Share:

More Posts

Operatie Kerstjoint

Het was een idee van mijn vader, die appte me een paar weken geleden, misschien was een joint roken een idee? Nadat de camera uitstond

Heilige Gelofte op Kerstavond

Ik vertelde Menno Wigman ooit eens dat ik een recensie over een bundel van me niet had gelezen(1), en dat kon hij niet geloven, dat

De Triomf van de Hokjesgeest

Te weinig mensen zijn zich bewust van het feit dat het systeem dat ons systeem voortbracht een ronduit fascistisch systeem was. Ik heb het nu

Zeg het met een plaatje

Zeg het met een plaatje. Jeroen Dera, Jos Joosten, Janita Monna, Carl De Strycker, de hele bekende jurybups, allemaal voldoen ze perfect aan het plaatje.