Echte mensen reageren op Zomergasten Pfeijffer

Het begon natuurlijk met zijn grote voorbeeld, Berlusconi, kluchtig in de poep trappend. Waar had de avond ook anders mee kunnen beginnen. Ik heb het programma alweer uitgezet voor de Berlusconi van de Nederlandse letteren het woord weer kon nemen. Wel goed te zien dat dresscode Hugo de Jonge ook Italiƫ opwachting wist maken.

Wim Verweij:

Een synthese van Olie B, Bommel en markies De Canteclaer was ‘t eerste dat bij me opkwam. En de interviewer Janine Abbring (die ik niet kende, maar ‘t zeer goed deed) had ‘m op ‘n gegeven moment schaakmat gezet toen ‘t over z’n essay over ironie ging en zijn opmerkingen erover terugkaatste door ‘m op de inconsistentie tussen wat-ie nu beweerde en ‘t seksisme in z’n eigen werk te wijzen. Aan opperste bommeliaanse verwarring ten prooi probeerde-ie zich eruit te kletsen door snel op andere dingen over te springen, maar dat lukte niet want ze bleef erop terugkomen. Totdat ze tot z’n opluchting minzaam glimlachend barmhartig op ‘n ander onderwerp overging.

Marc van der Holst:

Ja, dat was prachtig. Mooi hoor, Benders: eerst verwijt-ie anderen dat ze zich achter ironie/’het was maar een grapje, waar is je gevoel voor humor?’ verschuilen, om zich vervolgens luttele momenten later (dat jaren ’50 taalgebruik van ‘m is ook aandoenlijk) om zich vervolgens niet veel later doodleuk achter ‘het was maar fictie’ te verschuilen. Verder was het teleurstellend weinig pedant en daarmee teleurstellend weinig irritant; zoals ik al zei, aandoenlijk, bijna kinderlijk en (toch, toch) schrikbarend oppervlakkig. Je kreeg haast medelijden met hem. ‘Medeleedvermaak’, om ook eens een woord te verzinnen

Toch blij te zien dat ik niet de enige ben die hier niet van onder de indruk is – hoewel ik dan weer vooruitziend genoeg ben om er niet mijn hele avond aan te verknollen. Maar dat geen hond het erover heeft waarom je Berlusconi zo’n prominente plek zou geven…

( En nee Wim Verwey een echt interviewer zou vragen waarom geeft u Berlusconi zo’n prominente plaats: bent u dat eigenlijk zelf? Nam u ook niet via leidse connecties oneigenlijk bezit van de media, om er nooit meer uit te verdwijnen, bent u niet eerder een maffioos dan een schrijver? – kijk dan was er een leuk gesprek ontstaan)

Schijnbaar herinnert niemand zich meer hoe deze gast zijn plek in de schijnwerpers wist veroveren – op volstrekt oneigenlijke wijze. Hij was juist door de critici als de slechtste schrijver ooit benoemd.

Zou dat in de echte wereld bij een dictator ook zo werken, vraag je je dan af. Dat iemand zo lang op de stoel parasiteert dat mensen beginnen zeggen, hij zit er al zo lang, hij moet het wel verdiend hebben, hij heeft iets te vertellen, het kan toch geen toeval zijn dat ik jaar in jaar uit op de man moest stemmen.

Nee, doet u mij dat land maar waar de grote schrijver niet eerst 20 jaar bij de grote krant zichzelf moet promoten onder toeziend oog van de proostende corpsballen waarvan hij tijdens een inwijding ook de uri… oh wacht, ik moet het wetenschappelijk houden…