De invloed van licht

Volgens mijn lief ben ik de kleurrijkste dichter van nederland, een mooi compliment toch? Gister herinnerde ik me tijdens het microdoseren van LSD die zoemer op school, zo’n doosje, waar je dan het hele uur naar zat te staren, mijn god wat een verveling, wat een verkrampt gedoe zo’n TL verlicht lokaal vol mensen, en uit dat doosje kwam dan een bevrijdend geluid, die zoemer, wachten op de zoemer, in helse verlichting.

(Doen ze dat expres, die TL verlichting? Dat is toch afgrijselijk geestdodend? Een giftiger lichtvorm is niet denkbaar, en daar dwing je dan iedereen 20 jaar lang in te baden… als dat geen hersenspoeling is wat dan wel?)

Door iedereen constant te baden in een zee van kil licht, door je kinderen aan zulke martelingen bloot te stellen – waarom? Het antwoord is zoals altijd bij aapjes het geval is een mengvorm van ‘goedkoop’ en ‘niet over nagedacht’.

Twintig jaar lang hersenspoelen met giftig licht, en dan verwachten dat er nog iets zinnigs uit weet te komen. Bij het gros der gevallen is het dan wachten op Godot – mijn hemel alsof het nog niet erg genoeg zo lang in een ruimte te moeten doorbrengen met mensen met wie je niks gemeen hebt.

En dat terwijl die mensen doen alsof kinderen hun meest waardevolle bezit zijn. Maar dan zou je scholen toch echt heel anders inrichten. Deze inrichting schreeuwt: fabrieksmateriaal. Vervangbaar.

Misschien is het tegenwoordig beter? De TL lamp is natuurlijk snel een terechte dood aan het sterven. Genetisch verschilt de mens stukken minder van een plant dan hij denkt, en zet een plantje maar eens 20 jaar onder tl licht of xenon – nee, zonlicht is voedend, en van het waarom van dat voedende begrijpen we nog immer niet al te veel.