Oh come out you black & tans

Ik lees ‘Zee der Jeugd’ van Platonov. Wat een verschil met de ‘eigentijdse Nederlandse roman’ die ik laatst aanschafte. Daar zat ik na vier hoofdstukken nog immer met een frons op het gezicht, die steeds dieper werd. Maar Platonov – ach, wat een verademing, elke pagina een mengelmoes van zuivere admiratie en schateringen.

Het verhaal begint met een man die de woningnood in Rusland wil oplossen door enorme pompoenen te kweken. Maar bij een klein schrijver is dat het verhaal, bij een groot schrijver een klein detail.

In Trouw gaat een stuk van Erik Jan Harmens over mij verschijnen, ergens na de sinterklaas, een podcast en ook een interview. Het gaat allemaal over sober leven, maar gelukkig heb ik hem in kunnen peperen dat nuchterheid niet bestaat, dat iedereen constant high is van de kaas, en voorts weigerde ik uit de ouwe meuk van krakschaap voor te lezen en koos ik voor de welluidende gedichten van Brendan Kennely.

Ondertussen doen ze in de Tweede Kamer hun stinkende best om de subsidie die ze van de samenleving krijgen op te brassen aan oftewel gelieg ende gedraai, oftewel grandioze discussie over bemanning of bemensing bij de politie. Nu spreek je zover ik weet van ‘bezetting’ in geval van de politie, dus is deze discussie exemplarisch voor de taalverloedering van de maatschappij.

Een van de eerste dingen die ik te berde bracht toen we het over ‘De Honingzaag’ hadden is dat het tijdschrift absoluut geen recensies moet bevatten. De markt spoelt over van de tijdschriften vol recensies, alsof dat het primaire doel van het literaire tijdschrift is, de industrie dienen. Wel zijn stukken welkom die kritisch kijken naar de rol van de kritiek zelf, zoals dit keer bijvoorbeeld Marc van Oostendorp een stuk schrijft over de recensiekwaliteiten van oldtimer Rob Schouten.

Ondertussen werk ik aan de bundel ‘Ginneninne’ die zich deels laat inspireren op het Keltische en ‘De Verzonnelde’, een verzamelbundel van al mijn werk tot dusverre.


Come out you black and tans,
Come out and fight me like a man,
Show your wife how you won medals down in Flanders;
Tell her how the IRA made you run like hell away,
From the green and lovely lanes of Killeshandra.

Come tell us how you slew Them ol’ Arabs two by two,
Like the Zulus they had knives and bows and arrows;
Of how bravely you faced one with your sixteen-pounder gun,
And you frightened all the natives to the marrow.

Share:

More Posts

Joop J. slaat keihard terug

Nadat de zowel SP als Groen Links stemmende Gelovige Anarchist Joop J. door onverlaten werd beticht van zowel ‘luiheid’ als ook ‘paternalisme’ haalt de Nijmeegse

White Cube van Renzo Mertens

Een kort stukje in het Engels wat ik zojuist over depressie schreef: Surely there are worse things than being stuck in an SSRI. But personally

Zijn gedrag was niet goed

Ik herhaal: als we allemaal in de supermarkt die ellendige sinterklaasliedjes uit volle borst gaan meezingen zul je zien dat het binnen mum van tijd