Serieuzere zaken

Goed, die Guus Meeuwis versie van Le Dernier Repas die Beurskens schreef, wat valt er verder over te melden, je zou er hoogstens over kunnen discussiëren dat het niet alleen Guus Meeuwis was maar ook Johnny de Selfkicker die hier aan Brels tekst heeft zitten morrelen – niet echt de discussie waar je als poëzieliefhebber op zit wachten.

Beter naar een veel serieuzer onderwerp: mishandeling. Niet van mens of dier, dit keer, maar van een nog onschuldiger en hulpelozer entiteit, het boek. Een dier kan nog krabben of bijten, een boek kan helemaal niets, een boek is de vleesgeworden passiviteit waarvoor de lezer als beschermheer is aangesteld. De smeerpoets in kwestie heet Marc van der Holst. Hij heeft slechts een maand voogdijschap over dit kwetsbare kind. Maar de instructies van Alexis de Roode volgen ho maar, geen handen wassen, geen handschoenen, ranzige Marc uit de bekende bossenbollenfamilie stofzuigt zelfs zijn bedompte hok niet voor hij mijn boek ter handen neemt. Schandalig. Van der Holst moet minstens een flinke taakstraf krijgen. En natuurlijk een nieuwe bundel aanschaffen, hoewel ik die met pijn in het hart naar deze vunzige troglodiet zal opsturen!

Maar lang zal van der Holst niet in zijn bezoedelde vuistje lachen:

Share:

More Posts

Operatie Kerstjoint

Het was een idee van mijn vader, die appte me een paar weken geleden, misschien was een joint roken een idee? Nadat de camera uitstond

Heilige Gelofte op Kerstavond

Ik vertelde Menno Wigman ooit eens dat ik een recensie over een bundel van me niet had gelezen(1), en dat kon hij niet geloven, dat

De Triomf van de Hokjesgeest

Te weinig mensen zijn zich bewust van het feit dat het systeem dat ons systeem voortbracht een ronduit fascistisch systeem was. Ik heb het nu

Zeg het met een plaatje

Zeg het met een plaatje. Jeroen Dera, Jos Joosten, Janita Monna, Carl De Strycker, de hele bekende jurybups, allemaal voldoen ze perfect aan het plaatje.