Hoe krijg je dieren depressief?

Er bestaan mensen die dood willen en dan 20 jaar in gevecht gaan met de overheid om toestemming te krijgen om dood te gaan. Dat is al even bizar voor mij als de mensen die ik kende die dood wilden die zakken vol big farma shit slikken maar een trip neuhhh dat kennen we niet we gaan liever dood. Liever dood dan het onbekende. Dat is zo intrinsiek bizar, je zou zeggen iemand die dood wil heeft niets meer te verliezen, maar niets is minder waar. Die persoon heeft juist veel te verliezen, want is compleet in de greep van de machinegeest.

Dat hij in de ijzeren greep van de angst leeft is precies de reden dat ie dood wil. Dezelfde angst zal hem uiteraard ervan weerhouden iets te proberen, zelfs al zou dat hem uit zijn benarde positie weten verlossen. Liever dood dan het onbekende.

Wie bekend is met wat men ‘de geestelijke gezondheidszorg’ noemt weet dat iedereen er zo’n beetje geobsedeerd is met het idee van orde en ritme en machinale voorspelbaarheid. Is iemand ‘gek’ dan ga je de persoon drogeren en hem een zo machinaal mogelijk dagritme aanleren, dat helpt dan deze persoon weer ‘normaal’ te worden.

Elke ‘gek’ die ik uit het dagelijks leven ken was dan ook vooral geobsedeerd met zo machinaal mogelijk verdoofd de dag leren beleven, en ze waren daarmee voornamelijk geobsedeerd omdat ‘men’ hen had wijsgemaakt dat dat de oplossing was voor de problemen waarmee ze te kampen hadden.

Maar is dat niet de omgekeerde wereld dan? Een dier krijg je namelijk maar op één manier depressief. Eentje maar? Ja echt, ik kan geen enkele andere manier verzinnen. En wat is dat dan voor manier?

Hem opsluiten. Een tijger wordt ‘depressief’ als hij uitzichtloos in kleine rondjes moet lopen.

Zo’n tijger wil dan op den duur zelfs dood. Ook als je de deur van de kooi zou openzetten, want hij gelooft allang niet meer in zijn eigen wezen, zijn eigen kern, zijn eigen tijger-zijn.

Komende tijd ga ik als Sage van dienst over gezondheid schrijven op het weblog van Mary’s Blessing, dit postje zal daar worden vervolgd.

Share:

More Posts

Operatie Kerstjoint

Het was een idee van mijn vader, die appte me een paar weken geleden, misschien was een joint roken een idee? Nadat de camera uitstond

Heilige Gelofte op Kerstavond

Ik vertelde Menno Wigman ooit eens dat ik een recensie over een bundel van me niet had gelezen(1), en dat kon hij niet geloven, dat

De Triomf van de Hokjesgeest

Te weinig mensen zijn zich bewust van het feit dat het systeem dat ons systeem voortbracht een ronduit fascistisch systeem was. Ik heb het nu

Zeg het met een plaatje

Zeg het met een plaatje. Jeroen Dera, Jos Joosten, Janita Monna, Carl De Strycker, de hele bekende jurybups, allemaal voldoen ze perfect aan het plaatje.