O Kolle Klokkespin

O wat heerlijk, wat fantastisch: Nederlands eerste recensievrije bundel, een bundel zonder enige mening, een bundel die zweeft in het heelal, een bundel waar geen kalende CDA’er zijn narcotische bloemkool over hoefde luchten. Wat een opluchting mensen, wat een bevrijding!

Maar maar – hoe weet ik dan of ik deze bundel aan zou moeten schaffen? Ook hier weer fantastisch nieuws. Jij hoeft deze bundel helemaal niet aan te schaffen. 

Waarom lees ik dit dan? Maar vriend, dat moet je mij toch niet vragen. Nee, goede wijn behoeft geen krans, een prachtig spreekwoord, hoewel we in Amanita-termen eerder van een rokje spreken. Goede Amanita heeft een rokje, of heeft geen rokje. 

Mountains, giants and mushrooms – in this fairytale-like collection, magic whirls and swirls, yet another reality breaks through as well – the whole world turned into The Shining, and the pilgrimage to Szymborska’s grave, a simple stone in Krakow, fails at the last minute; a journey without check marks across sixteen national borders to his daughter, however, succeeds. In its combination of fairy-tale nature, historical background and eerily topical reality, this collection of poems is Benders’ best since he lost count.

 

M.H.H.Benders is a 'opperhoofd' (chief) that took an unfortunate turn flying through the cosmos and ended up in an industrial psyborg zone at the north sea where no one gives a shit about poetry or philosophy or magic but they love datacenters and corona rules and other psyborg hobbies.