Open brief aan Arnon Grunberg

Lieve Arnon, Plots daagde het me dat ik een brievenboek maak, maar dat ik nog geen enkele goedgekeurde schrijver wist aan te schrijven. Wat, een brievenboek met alleen wat vage facebookvrienden en een nauwelijks terugschrijvende bestuurder? Dat kan natuurlijk nooit een literair boek worden. Daarom schrijf ik nu snel even, een beetje tegen heug en […]

Open brief aan de Dichter des Vaderlands

Open brief aan de Dichter des Vaderlands, Beste heer Bruinja, Ik ben geen klimaatontkenner. Het klimaat bestaat, daar ben ik me doorgaans bewust van. En ja, de mens heeft daar invloed op. Zo kun je bijvoorbeeld een goedkope Chinese paraplu openklappen, om je tijdens een klimaatmars te beschermen tegen dat verschrikkelijke klimaat. Wat ik wel […]

Bibliotheken en kijkcijfers: the show must go on

Ooit had Mierlo een van de mooiste bibliotheken van Brabant. Onder invloed van allerlei politieke nosferati en andersoortige malloten is dat inmiddels een schitterende ontmoetingsruimte waar je heerlijk met de laptop kunt netwerken. Tegen de achtermuur staat nog een kastje met leuke boeken. Zou men een bepaald punt moeten benoemen waar het liberalisme verdween en […]

Wij werden vergast op het verguisde

Laatst had ik het al over de rampzalige effecten die het stadsdichterschap hebben op het publieke beeld van de poëzie. Rijmpjesbakkers en godvergeten amateurs worden op een voetstuk geplaatst om op middeleeuws aandoende wijze de poëzie belachelijk te maken, nooit ging het aanzien van de poëzie sneller te gronde, zelfs Kopland, Vinkenoog en Campert kregen […]

Brouwers als Christus en de duim van Berryman

Wij leven in de nachtmerrie van elke schrijver – een land waar iedereen schrijft en niemand leest. Het land waar het verschil tussen verguisd en populair 100 volgelingen is op facebook. Je zou denken dat het leven in zo’n nachtmerrie voordelen kan bieden. De absolute eenzaamheid van het niet-gelezen-worden zou je als schrijver bijvoorbeeld tot […]

Een klein polemisch intermezzo

Op facebook dienen zich twee heerschappen aan, die mij verwijten Nijhoff niet correct te duiden. Zo zou bijvoorbeeld ‘ik liep wat met haar op’ niet op een geslachtsziekte wijzen maar simpelweg om een wat oubollige manier om uit te drukken dat je met iemand een tijdje samen loopt. Mijne Heren, wilt u nu daadwerkelijk het […]

Over wenselijke schrijvers en hun wenselijke boeken

Voorafgaand: hoe de taal bij Nijhoff wanneer die vrouwen beschrijft altijd agrarisch wordt, de vrouw is koe of geslachtsziekte.  Dat deze notoire seksist in het midden van de vorige eeuw tot poëtisch boegbeeld werd verheven komt niet omdat er geen dichters waren die wel progressief met poëzie en de maatschappij omgingen, maar omdat politieke wenselijkheid […]

Mijnheertje Nijhoff liep een vrouw op.

Hoe komt het eigenlijk dat Vasalis mij zoveel dierbaarder is dan Nijhoff? Misschien ligt het ook ietwat aan de rol die beiden speelden in het literaire landschap – Vasalis bedeesd, teruggetrokken, mijdend. Nijhoff opdringerig, vanuit het centrum van de macht, canoniserend. Dat laatste is eigenlijk gedrag dat je zelfs niet zou pruimen van iemand die […]

Waar was jij, toen het CPNB werd beklad in 2018?

Waar was jij, toen het CPNB werd beklad in 2018? Thuis. Ik had net op facebook gepost dat ik Tonnus Oosterhoff  serieuzer zou kunnen nemen als hij eens wat meer in de openbare ruimte kletst in plaats van in zijn boeken. Zijn idee dat je beter een kaft rond al je chatboxen kunt knopen en […]

Lauwtloos tegen de ontlezing: de mannelijke idylle

Vooraf: Nijhoff schreef een gedicht over een bijzonder lelijke brug, de brug in Bommel, die hij nooit had gezien maar in zijn hoofd als een idyllisch plaatje afschilderde. Misschien kunnen we deze neiging alles tot een idylle te ‘verheffen’ als een wat meer mannelijke karaktertrek zien? Want waarom koos Nijhoff deze brug, was daar een […]