Verandering op til!

Langzaam, heel langzaam, begint er toch een tegenbeweging te ontstaan tegen Woke met een scheutje Jezus.

Steeds meer mensen vragen zich af waarom we al vijftien jaar hetzelfde jurylid – tevens bestuurslid en voornaamste donateur en begunstigde in de jurybankjes zien zitten: Schoolmeester Dera.

Ook Dera begint dat aan zijn water te voelen, dus een recente ontwikkeling is dat die literaire juries steeds groter worden.

Na Dera & 2, Dera & 3 en Dera &5 is er zelfs al de eerste variant van Dera & 8 gesignaleerd. Hoe kan iemand het in zijn hoofd halen zulke enorme veelzijdigheid als een vorm van tirannie te verkopen!!! Nog even en we zijn doorgeevalueerd naar Dera PLUS 100, Dera PLUS 15 miljoen desnoods, leest u even mee:

Overigens staat de machteloosheid van taal natuurlijk voorop. Tegelijkertijd kunnen we alleen maar uitspraken doen over de poëzie als alternatief, als we lezersgericht onderzoek uitvoeren. Wat doen teksten nu eigenlijk echt met mensen? Ik vind dat zelf de spannendste vraag voor de literatuurwetenschap, al helemaal als je postcritique met empirisch onderzoek verbindt.

Machteloosheid van de taal en daarom lezersonderzoekjes, om een soort populistische brij de regie te geven zoals het een echte moderne bestuurder betaamt. En daarom hebben we ook nog maar 1 autoriteit van node, schoolmeester Dera, de man die de lezersonderzoekjes schrijft en verstrekt, en daarna de boeken selecteert die gelezen dienen worden. Een mooi rond cirkeltje. Maar populisme tot en met.

Toen deze twee leraren een staatsgreep pleegden op de consensus hebben ze geen lezer wat gevraagd. Deze lezer in elk geval niet. Langzaam verdwenen alle dichters en schrijvers uit Letterenland, en bleef alleen deze Hooggeleerde Poetin over, afgestudeerd op analyse van het taalgebruik in een of ander tv programma. Leuk.

Ik geloof dat deze lezer niet zo heel tevreden is. Wat gaan de moderne bestuurders daar aan doen?

Zelf blijf ik maar parallellen zien met een andere schoolmeesterachtige crisis. Eeuwige pedanterie als laars in het gezicht. Laten we het echte probleem liever bij de naam noemen: dit is een crisis die veroorzaakt werd door
een sterk gedevalueerd schoolsysteem dat in handen wist vallen van een klein groepje netwerkers.

Wat gaan we daaraan doen?

Er staan wat staatspiramides en je ziet mannetjes daarin een zekere positie bezetten en die positie dan te gebruiken om dichtertje te gaan spelen. Dat is allemaal mooi en aardig, tot je beseft dat die mannetjes ook nog eens met elkaar hebben afgesproken dat ze elkaar goed vinden, en dat die ‘universitaire consensus’ op den duur de enige mag zijn die nog bestaat, dit natuurlijk ten faveure van het eigen succes.

Een alternatief zou zijn dat je een ECHT dichter tot hoogleraar benoemt, in plaats van dat je het mannetje dat een 8 voor Nederlands wist halen laat opklimmen, de stoel bezetten en het dichtertje spelen van staatsgeld.

Denk daar eens over na. Een echt dichter als hoogleraar. Iemand die echt veel van taal weet.
Iemand die je benoemt op basis van echte vaardigheden. Wat een wereld van verschil zou dat zijn.

En dan heb je natuurlijk nog dat befaamde ‘niveau’. Om een voorbeeld te geven, ik snap werkelijk niets van het ideetje dat je mensen ‘gevaccineerd’ gaat noemen op basis van een aantal verschillende prikjes waarvan niemand echt kan zeggen hoe lang ze werken. Gevaccineerd? Wie zegt dat? Wie zegt dat jij daadwerkelijk immuniteit hebt tegen…wat precies? En toch zie je ze over elkaar buitelen, de leraartjes, de ‘wetenschappers’, het ene grafiekje na het andere met ‘gevaccineerden versus ongevaccineerden’.

Dat is helemaal geen echte wetenschap. Dat is boerenbedrog. Nog een voorbeeld. Mondkapjes zouden 2% meer bescherming tegen het virus bieden. Nou nou, dat klinkt interessant. Maar wat liet men compleet buiten beschouwing? Het effect dat afdoende zuurstof heeft op de gezondheid en de weerstand. Men doet net ALSOF dat niet bestaat.(1)

En dan kan ik niet anders dan een conclusie trekken. Nepwetenschap, die enkel kan bestaan door het negeren van bepaalde feitjes.

Als dan bovendien uit gedegen onderzoek van je eigen onderzoeksjournalisten blijkt dat de ‘experts’ die je aansturen
een heel stevig zakcentje verdienen aan testjes dan is alweer een cirkeltje heel mooi rond. Het is leuk geweest met deze pedanterikken. Breng de echte wetenschap en de echte dichters terug.

En lees mijn boek: Waarover de Piranha droomt in de Limonadesloot. Want de situatie is ernstig, ernstiger dan je nu kunt vermoeden.

  1. Het effect van zuurstof op de gezondheid en een gezonde weerstand is enorm.(2) En dat maakt het niet enkel verschrikkelijk onverstandig om mondkapjes te dragen maar ronduit crimineel om dit bij kinderen te verplichten op basis van een heel heel slecht onderzoek. Want je kunt ABSOLUUT niet het effect van goede zuurstof buiten beschouwing laten, wie dat wel doet is helemaal niet meer met echte wetenschap bezig.
  2. Het is, vrees ik, zo erg gesteld dat je zelfs dit volstrekt voor de hand liggende keiharde FEIT nog moet uitleggen voor de dopaminescannertjes. Zonder zuurstof word je veel en veel sneller ziek. Wie dus ervoor zorgt dat de bevolking een chronisch zuurstofgebrek ontwikkelt is geïnteresseerd in het laten prevaleren van ziekte. Wie testjes publiceert over mondkapjes zonder het effect van zuurstof op de gezondheid in beschouwing te nemen is een akelig manipulator.

Mountains, giants and mushrooms – in this fairytale-like collection, magic whirls and swirls, yet another reality breaks through as well – the whole world turned into The Shining, and the pilgrimage to Szymborska’s grave, a simple stone in Krakow, fails at the last minute; a journey without check marks across sixteen national borders to his daughter, however, succeeds. In its combination of fairy-tale nature, historical background and eerily topical reality, this collection of poems is Benders’ best since he lost count.

 

You have no time to read this, but that is because you are no longer human. If something of the original person were still alive in you, the old mycelia of childhood, then you would learn a lot from this book, indeed, with its magical knowledge, it might become your most useful possession. A book about the human imagination, and how it managed to get into the iron grip of trans-dimensional cockroaches. Furthermore, there are also magical tips to substantially improve your life and your time acceleration, and M.H.H. Benders also makes light-hearted mincemeat of the entire Dutch literature, what more could you want!

If you don’t want to crawl around mars like a cyber insect under a scrubbed boot – which is on the agenda – then you’d do well to read this book.

The first collected work of Martinus Hendrikus Hogervorst-Benders comprises no fewer than 712 pages and weighs in at least 1.4 kilos in thin print. It is the most ambitious collection written in the last thirty years, and certainly one of the highlights of Dutch literature as a whole, in line with Snoek and van de Woestijne. Anyone with a heart for literature and who wants to read an ambitious book brimming with cast-iron poems instead of yet another typical Dutch-language ‘masterpiece’ will be delighted with the purchase of this brick.

The Microdose Bible is the worlds most comprehensive and complete oversight of mind altering substances, teacher plants and mushrooms. Dutch mycologist and philosopher M.H.H.Benders takes you on a magical journey full of wonder about what teachers nature has to offer. Includes the Psychosupersum, a guide that describes all known mental disorders and offers wisdom for their treatment. 

This book will be published end of 2022.